28-10-09

La Trinité

banner restaurant.gif

zie update augustus 2013


Je hoeft geen foodie te zijn om het Nederlandse Sluis te associëren met de volgens Gault-Millau “perfecte” Sergio Herman en zijn Oud Sluis, het beste restaurant van de Nederlanden, volgens sommigen zelfs België inbegrepen. Minder bekend, maar in de nieuwe Gault-Millau dit jaar bekroond met een veelzeggende 15/20 (+3 t.o.v. Trinité 2vorig jaar!) is “La Trinité”. Hier kookt selfmade man François De Potter op het niveau van een topchef en (voorlopig nog?) aan zeer redelijke prijzen. Wij trokken er heen op een vrijdagmiddag en aten er voor 50 Euro per persoon een 4-gangen lunchmenu. Het werd een ware ontdekking! Het restaurant is gelegen aan de Groote Markt achter een bescheiden, maar stijlvol aangeklede gevel. Het is te fris voor het terras dat er nochtans aantrekkelijk uitziet, dus we besluiten binnen plaats te nemen. Het interieur is modern ingericht met vooral zwart en eigentijdse lichtgroene accenten. We worden meteen vriendelijk begroet door de vrouw des huizes en krijgen een mooi plekje bij het venster. Nauwelijks neergezeten wordt ons meteen een champagne als aperitief gesuggereerd, maar we houden het bij een fris glas witte wijn. Eén na één worden er een vijftal aperitiefhapjes opgediend die er stuk voor stuk zeer mooi uitzien en ook prima smaken. Ze zijn meteen het bewijs van het talent van de chef. We kregen o.a. aardappelmousseline met truffeljus en foie gras, krokante tofu met ramenas en wasabimayonaise en de rest valt me al niet meer te binnen… 

We kiezen voor het lunchmenu van 4 gangen à 50 € (je kan ook 3 gangen kiezen à 39 €). Voor de aangepaste wijnen betaal je 22 €, maar wij kiezen op de kaart een fles Australische Chardonnay (35 €), een zeer goede keuze blijkt later. We beginnen met ganzenlever en Trinité 1.gifeend als pastei, savarin van kastanje, pompoen, verse hazelnoot, groene appel en luchtig anijs. Op het bord ligt een staaf van de paté waarin de eend overheerst en de ganzenlever subtiel voor een rijkere toets zorgt. De kastanjesavarin en de pompoen leveren samen met de groene appel, de hazelnoten en anijs niet alleen een mooi kleuren- maar ook een gevarieerd textuur- en smakenpalet. Meesterlijk! Dit gerecht doet me zonder meer aan grote broer Sergio denken. Daarna volgt Schotse zalm mi-cuit met pesto, krokante oester, romige spinazie en tomaat compote. Zeer mooi in harmonie en alweer een streling voor oog en tong. Als hoofdgerecht komt er patrijs op tafel: de suprême en het boutje gesmoord in eigen jus op een bedje van zuurkool, girolles en kweepeer. Succulent vlees en een herfstgarnituur die helemaal past bij het wild. Jammer dat we hier geen stevige rode wijn bij hadden, maar ja we moeten wat rekening houden met onze portemonnee en… met eventuele alcoholcontroles. Maar, de chardonnay met een beetje hout en nogal een botersmaak misstaat ook niet.  Het dessert is zowel qua combinatie als qua presentatie een hoogtepunt: moelleux van Valrhona chocolade met braam en vanille. Perfecte moelleux, een harde chocolademousse, romig vanilleijs, verse braambessen en als versiering een paar gesuikerde orchideeënblaadjes. Zeer mooi en lekker! We sluiten uiteraard af met een geurig kopje espresso en hierbij worden nog enkele sensationele amuses geserveerd. 


Dit was een lunchmenu zoals we nog nergens meemaakten. Of toch wél: in Oud Sluis was het inderdaad nóg beter, maar daar betaalden we natuurlijk ook meer (65 € voor 3 gangen).  Akkoord, ook hier was het niet écht goedkoop maar we kregen topkwaliteit én creativiteit voor ons geld. Een tweede adres in Sluis dat we in gouden letters in ons adresboekje moeten noteren. Wat een ontdekking. O ja, nog één ding: ook de bediening was klasse en vooral zeer ongedwongen en vriendelijk!


zie ook