07-09-08

Pastorale, Reet

31 Augustus is onze huwelijksverjaardag en dan gaan we (uiteraard) onder ons tweetjes lekker eten, en… dan mag het al iets meer kosten. Dit jaar hebben we gekozen voor restaurant  “Pastorale” in Reet. We hebben er al veel goeds over gelezen en de scores liegen pastorale99er niet om: niet minder dan 17/20 bij GaultMillau en 2 Michelinsterren! Het restaurant is gevestigd in het centrum van Reet in een 19e eeuwse pastorie, die zowat het midden houdt tussen een villa en een groot herenhuis. Het interieur is sober, maar smaakvol gemoderniseerd, hoofdzakelijk in wit en zwart.  We worden verwelkomd door de vrouw des huizes die ons naar een tafel leidt in het ruime en luchtige restaurant. Hier zijn de muren en deuren in lichtgrijs en het zwart en wit komen terug in de tafels en de met leder beklede stoelen. Drie kristallen lusters geven een klassieke en chique toets aan het overigens strakke geheel. Er klinkt softe jazzmuziek, net luid genoeg om niet te storen. We zitten bij het venster en kijken uit op een al even strakke tuin met perfect kort geknipte buxushaagjes en kleine grasperkjes. Het is één van die grijze dagen van de trieste augustusmaand van 2008, dus van buiten eten is jammer genoeg geen sprake. De tuinstoelen staan zelfs niet eens buiten. 

Op de kaart is er keuze uit verschillende menuformules: een zakenlunch à 45 euro, een dagmenu à 55, een menu “Verlangens” à 85 en voor diegenen die zoals wij iets te vieren hebben, een menu “Sensaties” à 110 euro. We gaan uiteraard voor deze laatste optie. We beginnen met een glas champagne Bollinger (16 € per glas!) en krijgen meteen als pastorale2hapje een glaasje met een mojito op basis van groenten en een groene gazpacho. Het tweede hapje is een mooi bordje met boekweitnoedels, sashimi van zalm, een sorbetje van sinaasappel en een crumble van wasabi. Daarna volgt nog een glaasje met een schaaldierengelei, een mousse van komkommer en handgepelde grijze garnalen. Een veelbelovende start! Intussen is op tafel een bordje verschenen met 6 kommetjes: twee soorten boter, grof zout, zwarte peper en in het laatste wordt ter plekke een flinke geut Siciliaanse olijfolie gegoten. Een flink uit de kluiten gewassen zuurdesembroodje ligt er uitnodigend naast. De keuze van de wijn is niet eenvoudig want de wijnkaart is zeer uitgebreid. De vriendelijke sommelier helpt mij een keuze te maken uit de Oostenrijkse witte wijnen (ik heb daar recent een paar zeer goede ervaringen mee gehad) en we komen uit bij  een Grüner Veltliner 2004 van het huis Alzinger. Met zijn 40 € is hij een van de goedkoopste op de kaart. Hij blijkt ook niet zo veel om het lijf te hebben en ontgoochelt me een beetje. 

En dan laat ik u gerecht per gerecht meegenieten van een heerlijk eetfestijn. Schrik niet, het zijn allemaal zeer kleine porties, dus zonder probleem te verteren, zeker als je weet dat we tot 16.15 uur getafeld en… genoten hebben.

 overzicht.gif


Kort gemarineerde ansjovis met sake, verse platte kaas en tomaat.

Bretoense kreeft, zacht gegaard met anijs, jonge venkel in zijn bouillon, sorbet van groene olijven.

Tarbotfilet op één zijde gebakken, risotto van dennenappelpitten, kokkels en scheermessen.  

Runderribstuk “Holstein”, uitzonderlijke selectie, acht weken gerijpt, uistructuren en jonge aardappelen.

Hartzwezerik gebraden met kaneel “Cassia de Chine”, gebakken girollen, jonge knolselder, jus van Riesling met citrus.  


De foto's spreken al voor zich, maar ik kan getuigen dat alles even lekker was als het er uitziet. Onmogelijk te zeggen wat het beste was, maar de risotto bij de tarbot zal mij in ieder geval nog lang bijblijven. pastorale9Natuurlijk volgt nog een dessert: een ijsgekoelde bonbon van ananas en gember en daarna een bordje met verschillende structuren van perzik met groene thee en verveine. Hier mag misschien een (lichte) noot van kritiek: we vinden beiden dat de smaak van perzik ver te zoeken is. Maar kom, we vergeten deze kleine valse noot die volledig overstemd wordt door de grootse symfonie die deze maaltijd was. Bij de koffie (zoveel kopjes als je wilt) krijgen we uiteraard nog een indrukwekkend gamma van zoetigheden

pastorale10

Net zoals bij de desserts valt ook hier de totale afwezigheid van chocolade op. De chef zal hier ongetwijfeld een goede reden voor hebben, maar voor mij mocht er wel een chocoladetoets bij ter afronding. 


Conclusie: een heerlijk etentje, prima bediening, strak maar gezellig interieur, rustige sfeer. Kortom, stijl en klasse en een bewijs dat twee Michelinsterren geen toeval zijn.