16-12-11

Kajitsu, New York

In oktober waren we een weekje in New York en natuurlijk wilden we de kans niet laten voorbijgaan om er enkele interessante eetadresjes te gaan bezoeken. New York is niet alleen op cultureel gebied één van de interessantste steden ter wereld, maar ook culinair valt er heel wat te beleven. Hoe we in het algemeen aten in de Big Apple en welke andere restaurants we nog bezochten, leest u in een later artikel wel, maar eerst en vooral wil ik rapporteren over het restaurant waar we het meest van verwachtten: Kajitsu i9th Street, East Village. Het is één van de 9 restaurants in New York met twee Michelinsterren, wat dus al veelbelovend is, maar we zijn vooral nieuwsgierig naar de Shojin keuken, die ontwikkeld is in de oude Zen-Boeddhistische kloosters en beschouwd wordt als de basis van de Japanse keuken. Getrouw aan de Boeddhistische regel om geen leven te nemen, is de Shojin keuken volledig vegetarisch. Om met deze elementaire regels 2 Michelinsterren te verdienen, moet het toch iets zeer bijzonders zijn. We zijn zeer benieuwd! Kajitsu is ondergebracht in een souterrain achter een klein bescheiden geveltje en valt dus helemaal niet op. Ook binnenin is alles zeer sober en het interieur heeft helemaal geen sterallures. We krijgen een tafeltje in een kleine ruimte waar nog drie andere tafels staan, beide eveneens bemand door een koppel. De vriendelijke Japanse bediende brengt ons meteen de drankenkaart. We zijn even in de war en zeggen dat we willen eten, waarop de drankenkaart vervangen wordt door de menukaart. Hierop valt weinig te kiezen: er zijn 2 menu’s, één van 50 en één van 70 dollar. We kiezen voor de grootste mét “sake pairing” (supplement van 34$). Hier dus geen aangepaste wijnen maar aangepaste sakés. En dit wordt een ware revelatie. Ik heb nooit geweten dat er in saké al even grote diversiteit en even veel schakeringen bestaan als in wijn. We krijgen niet minder dan 5 soorten geserveerd, gelukkig in kleine glaasjes.

reis,new york,restaurant,restaurants,michelinster,mic

En dan het eten! Ook een ontdekkingstocht langs ongekende smaken en aroma’s, sommige een beetje vreemd, maar stuk voor stuk in perfecte harmonie met elkaar. Telkens geserveerd op authentieke schaaltjes of kommetjes in porcelein of aardewerk (nog een uiting van de verfijnde Japanse smaak) krijgen we achtereenvolgens: 

  • Terrine van herfstgroenten
  • Rode misosoep met tempura van maitake paddenstoel en Japanse aubergine
  • Huisgemaakte udon (noedels) met goma-dare (sesam-saus), chayote (soort pompoen), shiso (Japanse munt) en shichimi (kruidenmengeling)
  • Traag gegaarde groenten: satoimo (kleine wortelknol), wortel, mizuna (mosterdkool), gebakken tofu, kabocha (Japanse pompoen) en gobo (lange dunne wortel)
  • Assortiment van gegrilde groenten met gerookte sojasaus en een kroket van matsutake (dennenpaddenstoel) en hibiscusblad vergezeld van gegrilde awa-fu (gebrande rijstcake) met zoete sojasaus, boekweitzaadjes en wasabi
  • Hijike (zeewier) rijst met zwarte sesam en konnyaku (wortelknol): gepofte hele granen, sojapoeder, kuroshichimi (zevenkruidenpeper) en huisgemaakte ingelegde groentjes
  • Kinton (puree) van zoete aardappel met tofuroom van kokosnoot
  • Matcha thee met snoepjes van Kagizen-Yoshifusa (befaamde snoepwinkel) uit Kyoto 

Sorry voor de vele Japanse benamingen, maar de meeste  staan voor allerlei gekende en ongekende groenten, paddenstoelen en specerijen want vlees of vis komen hier niet op tafel. Het is een ontdekkingsreis door exotische geuren en smaken, die ons telkens weer verrassen en af en toe eens doen aarzelen. Maar één ding is zeker: vanavond is onze culinaire horizon in één slag aanzienlijk verruimd, niet alleen door de gerechtjes, maar ook door de saké en de Matcha thee. Deze donkergroene en schuimende thee wordt in een kleine portie geserveerd in een drinkkommetje en is zeer intens van smaak. Hij is in de thees wat de espresso is in de koffies: sterk geconcentreerd zodat even nippen volstaat om je mond voor een hele tijd met het rijke aroma te vullen. Wat een sensatie. Onze hoge verwachtingen zijn nog overtroffen en we voelen ons vanavond op culinair gebied verrijkt. Dit zullen we niet gauw vergeten.