17-10-14

OAK, Gent

OAK, een nieuw restaurant in Gent, is amper geopend en het is al dringen om er een tafeltje te veroveren. Alle avonden voor oktober en november zijn volgeboekt maar deze middag konden we toch nog het laatste tafeltje voor de lunch te pakken krijgen. Het is duidelijk dat velen met ons nieuwsgierig zijn om te zien of de Braziliaanse chef Marcelo Ballardin de hoge verwachtingen kan waar maken. De referenties die de jonge chef kan voorleggen zijn niet van de minste: Hertog Jan in Brugge, Geranium in Kopenhagen, Oud Sluis en Dinner by Heston in Londen. De laatste twee jaar werkte hij in Pure-C in Cadzand. Dat beloofde dus. OAK is gevestigd in op het gelijkvloers van een nieuwbouw aan de Hoogstraat 167. De zaal is vrij klein en biedt plaats aan 24 personen. Door het grote raam op de achtergevel kijk je op een zeer ruim terras dat nog niet aangekleed is maar dat ongetwijfeld één van de aantrekkelijkste plekken van Gent zal worden voor een etentje in open lucht. Het interieur is sober maar zeer smaakvol: één zwarte en één hagelwitte muur, een strakke bar en een bescheiden inkijk in de keuken. Aan de zwarte tafeltjes zorgen lichte designstoeltjes in groen, rood en geel voor de kleurrijke noot. De loungemuziek klinkt aanvankelijk iets te luid, maar naargelang de zaal vol komt, verdwijnt ze op de achtergrond.

IMG_6844.JPG

We beginnen met een eenvoudige cava als aperitief en krijgen er als amuse meteen twee staaltjes bij opgediend van de kunde van de chef: kroepoek met een slaatje van zeewier en dashi en een kruidig pittabroodje met tzaziki van rode biet en een crumble van fetakaas. De toon is gezet. Het lunchmenu kan in 2, 3, 4 of 5 gangen genomen worden aan respectievelijk 25, 35, 45 en 50 €. Wij houden het bij een voor- en een hoofdgerecht.  Voor de wijn per glas kunnen we slechts kiezen uit twee rode wijnen: een Spaanse Barranco Oscuro BO2 à 8 € en een Toscaanse Rosso di Montalcino van het huis Ferrero à 9 €. We besluiten om er elk één te proeven. Het blijken twee eenvoudige wijntjes maar toch met karakter en vooral de spaanse tempranillo heeft een vrij stevige nasmaak.

IMG_6846.JPG

Als voorgerecht krijgen we gebakken zalm met bulgursalade en paprikadressing. De vis is perfect gebakken zodat hij in sappige lamelletjes uiteenvalt en de dressing over de bulgursalade is ronduit hemels. Flinterdunne schijfjes radijs en een crumble van quinoa zorgen voor een aanvullende textuur en kleur. Een gerechtje dat ons inderdaad aan Pure-C doet denken.

IMG_6849.JPG

Het hoofdgerecht is eend met pompoen en gelakte aubergine, alweer gepresenteerd als een kleurrijk palet. Daarvoor zorgen de oranje pompoenen, de rode linzen, het groene zalfje en de groene pijpajuintjes die het mooie stuk eendenborst omringen. Alle smaken zijn mooi in harmonie maar een hoofdrol wordt toch gespeeld door een schijfje gelakte aubergine. Zéér lekker!

IMG_6851.JPG

We nemen geen dessert maar sluiten af met een heerlijk sterke koffie die vergezeld wordt van een superlicht passievruchtschuim met krokantje in een elegant glaasje. De koffie wordt geschonken in mooie tasjes in oranje aardewerk die wondermooi contrasteren met de strakke zwarte tafel.  Tenslotte wil ik niet onvermeld laten dat chef Ballardin niet naliet om na elk gerecht vriendelijk en met oprechte belangstelling kwam vragen of het gesmaakt had.

IMG_6854.JPG

OAK is zonder meer een aanwinst voor Gent en een must voor elke fijnproever, niet alleen de Gentse. Al zijn nog niet alle details afgewerkt, toch is duidelijk dat hier in alles één lijn wordt doorgetrokken: kwaliteit in soberheid maar met klasse en creativiteit. Dat uit zich natuurlijk in de eerste plaats in de gerechten en de wijnkaart, maar ook in het interieur, het meubilair, het vaatwerk en al de rest. Op discrete manier is ook het eikenhout aanwezig: op tafel en in een kunstwerk aan de muur (en dan moet je ook eens naar de toiletten gaan kijken…) waarmee bewezen is dat ook over de naamkeuze is nagedacht. Het is meer dan veelbelovend als je na amper een maand al dit niveau weet te halen, en dat kan in de toekomst alleen maar nog beter worden. Mijn hoge verwachtingen zijn in ieder geval ingelost.

 

 

17:17 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gent, oak |  Facebook |

02-04-13

Vrijmoed, Gent

banner restaurant.gif.jpg

Begin deze maand opende Michael Vrijmoed, gedurende verschillende jaren de rechterhand van Peter Goossens, zijn eigen restaurant in Gent: Vrijmoed. Wij waren natuurlijk zeer nieuwsgierig en onze verwachtingen lagen hoog. We boekten meteen een tafel en nog vòòr het einde van de maand konden we aanschuiven in het stijlvolle restaurant in de Vlaanderenstraat. Het interieur is sober klassiek, met witte muren, lichtgrijze plafonds en lichtbruin geverniste deuren en ramen. We kregen een mooi tafeltje bij het venster aan de straatkant waar jammer genoeg de ramen de late vrieskou niet helemaal konden buiten houden. We maken er maar meteen een vervroegde paastractatie van en kiezen voor het vijfgangenmenu (69 €) met bijpassende wijnen (30 €). We starten met een mooi glas champagne van Deutz. Die krijgt het gezelschap van 3 hapjes: twee kleine pasteitjes met frisse groene toetsen van erwt, munt en prei en een kommetje met taboulé, een zalfje van paprika en een chip van zoete aardappel. Een mooi begin.

IMG_0866.JPG

Als eerste gerecht krijgen we rauwe makreel met pickles “Tierenteyn”, avocado en rode biet. Nogal hard van kleuren, maar des te zachter van smaak. Er wordt een frisse Verdicchio bij geschonken. 

IMG_0868.JPG

Daarna volgt wat voor mij het hoogtepunt van het menu zal blijken: zeekat (een soort inktvis) met dashi en citrus. Dashi is een Japanse bouillon van wieren en heeft een zeer delicate smaak, zeer oosters.  De zeer droge en ietwat zilte witte Anjou uit de Franse Loirestreek, paste er wonderwel bij.

IMG_0871.JPG

Als derde gerecht krijgen we rode poon met rouille en kokkels in een bouillabaise. Zelden at ik zo’n lekkere kokkels, pure smaak van de zee. Ook de Lirac, een witte Côtes-du-Rhône, was een perfecte begeleider.

IMG_0872.JPG

Als vleesgerecht komt er vervolgens lam uit de Lozère met knolgroenten en cevenne-ui. Het vlees is verwerkt als een warme terrine en smelt in de mond. De Libanese rode wijn die erbij geschonken wordt, mag er best zijn. 

IMG_0877.JPG

Om te eindigen volgt nog een mooi dessertje: cedraat (een citrusvrucht) met witte chocolade, appel en komkommer waarover nog een jenever met dezelfde vruchten wordt gegoten. Bijzonder luchtig en noch zoet noch zuur.  

IMG_0879.JPG

Uiteraard moeten we afsluiten met een koffie. Hier geen espresso, maar “trage koffie” uit Ethiopië. Die wordt geschonken uit een eenvoudige oude koffiekan en heeft een zeer milde smaak. Als versnapering komt er een klein kommetje klassieke dame blanche bij en twee kleine gebakjes (citroen en een brownie met zoute caramel).

 

Onze verwachtingen zijn helemaal ingelost. Gent mag zich gelukkig prijzen met deze nieuwe aanwinst. Na de drie “Flemish Foodies” krijgen we er een nieuwe topper bij. Maar in contrast met de ongedwongen brasseriestijl van Kobe en co, kiest Vrijmoed voor een stijlvol en keurig restaurant en dito keuken zonder daarbij te vervallen in extreme frivoliteiten. Zijn keuken is eerlijk en puur en toch hier en daar verrassend en origineel. De sfeer is ontspannen maar stijlvol evenals de vriendelijke bediening, al moet gezegd dat we toch soms nét iets te lang hebben moeten wachten. Maar ja, in één maand ben je nog niet helemaal gerodeerd natuurlijk. Ik ben benieuwd wat Michelin en GaultMillau ervan zullen zeggen. Die eerste ster zal hopelijk snel komen.

17:50 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (1) | Tags: restaurant, gent, vrijmoed |  Facebook |

24-06-11

De Vitrine, Gent

banner restaurant.gif.jpg


UPDATE september 2012


We meldden ons aan zonder reservatie op een woensdagmiddag en er was tot onze verrassing nog een tafeltje vrij. (Achteraf tellen we de hele middag slechts 12 gasten). We namen de driegangenlunch (33 €) met een eenvoudige rode huiswijn (Beaujolais Villages à 23 €). Het werd opnieuw smullen! Eerst  in escabèche gegaarde vlaswijting, gemarineerde tomaat en gepekelde ui en daarna gelakeerd buikspek met mousse van witte bonen, okkernoot en jus van kapucijn. Beide heerlijk maar het hoogtepunt was voor mij het dessert: zoet gemarineerde komkommer met witte chocoaldecrème en ijs van ijzerkruid. Origineel en gewaagd maar bijzonder geslaagd. Zeg eens eerlijk, in welke brasserie kan je een lunchmenu van dit niveau eten? Gezien de geringe bezetting was er geen lawaai-overlast en dus een veel gezelliger sfeer.

__________________________________________________________________________________


juni 2011


Vorige week opende Kobe Desramaults eindelijk zijn brasserie “De Vitrine” in de Gentse Brabantdam. Gezien onze uitstekende ervaringen in “In de Wulf” in Dranouter, waren we zeer nieuwsgierig en vol verwachting. Tot onze verbazing konden we zonder moeite nog een tafeltje bemachtigen op de donderdagmiddag van de allereerste week. De brasserie is ondergebracht in een voormalige slagerswinkel, wat je nog goed kan zien want de oorspronkelijke tegeltjes aan de muur en de ouderwetse tegelvloer zijn behouden gebleven. Je komt binnen in een ontvangstruimte (de vroegere winkel) waar je desgewenst een aperitief kan drinken. Het restaurant zelf ligt achterin in een smalle, spits toelopende ruimte die uitmondt in de open keuken. Langs de ene muur staat een lange bank en de tafels staan zeer dicht bij elkaar. Aan de andere muur bieden een paar tafeltjes iets meer privacy. In totaal is er plaats voor een dertigtal mensen.

 

We worden zeer vriendelijk ontvangen en krijgen meteen de wijnkaart aangeboden. Wijnkaart  is veel gezegd, want het is niet meer dan één bladje met een beperkte keuze aan bubbels, witte, rode en zoete wijn (telkens vier), alle aan zeer redelijke prijs en zowel per glas als per fles verkrijgbaar. Voor de lunch is er geen keuze: een menu van drie gangen à 25 Euro, maar als je iets niet lust, wordt het met plezier vervangen. Deze formule bevalt me wel! We bestellen meteen een fles rode (“Le Vin des Amis”) uit het Franse zuiden (denk ik). Prima kwaliteit en slechts 18 Euro! Op tafel komen twee stukken heerlijk knapperig brood en er staan 3 kleine schaaltjes met roomboter, reuzel en grof zout.

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Als voorgerecht krijgen we een maatjesfilet met courgettes en gierst. De vis smelt in de mond en ligt op een gegrillde courgette met een crumble en wordt vergezeld van een smeuïge couscous van gierst en groene kruiden. Dunne linten gemarineerde courgette zorgen voor de versiering en vullen de smaak aan met een lekkere zure toets. Er stroomt een heldergroene olijfolie van onder het geheel uit wat het kleurenpalet op het bord rijker en nog frisser maakt. 

 

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Als hoofdgerecht staat vandaag spiering op het menu, een viertal supermalse reepjes varkensvlees bestrooid met een krokante mengeling waarin gerookt spek sterk doorsmaakt. Daarbij ligt een zachte crème van wortel en een halve gebakken zoete ui en takjes platte peterselie fleuren het geheel op. Een prachtige combinatie van kleuren en smaken! We krijgen rustig de tijd om even na te genieten en onze wijn te beëindigen.

 

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Dan komt er nog een dessert: een mooi aardbeigebakje met aardbeienijs en natuurlijk enkele aardbeien, vers uit West-Vlaanderen (in Beervelde hebben ze ook goede aardbeien hoor Kobe!). Eenvoudig maar zéér lekker! We sluiten af met een kopje koffie waarbij we een heerlijk blokje gevulde chocolade krijgen.

 

Kobe Desramaults (die trouwens zelf aanwezig was) heeft ons niet ontgoocheld! Dit is brasseriekeuken op het niveau van een toprestaurant, iets duurder misschien dan elders, maar o zoveel beter! Hier kan niemand mistevreden over zijn, tenzij misschien wie kwantiteit boven kwaliteit stelt. Wat de sfeer betreft kan het misschien iets beter: de ruimte is echt wel klein en het geluidsniveau vrij hoog. Maar goed, dit hoort bij het concept: geen gastronomisch restaurant maar een plek voor een eenvoudige, kwaliteitsvolle en creatieve snelle lunch of dinner. En wie weet vindt Kobe later een betere locatie in Gent. In ieder geval hoop ik dat hij in Gent blijft!