11-11-11

Paris 14ème

banner restaurant.gif.jpg

In september brachten we een 3-tal dagen door in Parijs. In het verleden bleek het niet gemakkelijk om er lekker te eten voor een redelijke prijs, dus we hadden onze culinaire verwachtingen niet al te hoog gesteld. Toch gingen we vooraf op zoek op het internet naar een paar goede adresjes in het 14e Arrondissement, de buurt van Montparnasse, waar we logeerden. We vonden restaurant L’Assiette in de rue du Château, een zijstraat van de avenue du Maine, op wandelafstand van ons hotel. Het is een typisch Parijs restaurantje dat hoog geprezen wordt door verschillende bronnen. Tot voor enkele jaren werd het uitgebaat door ene Lulu en stond het bekend als één van de meest authentieke Parijse bistro’s. Mitterand had hier jarenlang zijn vast tafeltje. Nu is de zaak overgenomen door David Rathgeber, een Auvergnat die zijn vak leerde bij Alain Ducasse. Hij houdt de traditie van het huis in ere en serveert een authentieke klassiek Franse keuken, al brengt hij hier en daar toch een modernere toets. In het eenvoudige maar gezellige restaurant is plaats voor een 50-tal mensen en het interieur is zoals je wilt dat een Parijse bistro er uitziet. Als voorgerecht kies ik voor een tartare van grijze garnalen en mijn echtgenoot voor schaapspoten met salade. Daarna volgen respectievelijk eend met vijgen en cassoulet maison. We eten er buitengewoon goed en zullen vooral de tartare de crevettes en de fantastische cassoulet maison onthouden. Ook de wijn (een Côtes-du-Rhône Villages) is prima! We smullen en genieten; dit is écht een voltreffer en in de toekomst maken we graag een extra-metrorit om hier terug te komen.

Assiette Paris.jpg

De tweede avond trekken we naar de Boulevard du Maine naar het restaurant Vin et Marée, een visrestaurant dat GaultMillau quoteert op twee toques. We hebben van thuis uit een tafeltje gereserveerd en dat is maar goed ook, want de zaak zit bomvol. Ik begin met 6 oesters van Oléron en kies daarna voor coquilles Saint-Jacques; C neemt tomaat met krab als voorgerecht en daarna gegrilde tarbotin met een kruidensaus. Het is lekker, maar zeker geen culinaire hoogvlieger zoals gisterenavond. Als afsluiter delen we nog een klassieke Crèpes Suzette. Alles is supervers en lekker, maar nogal braaf. Daarenboven heerst hier niet de gezelligheid van een leuke bistro; je krijgt meer het gevoel van een onpersoonlijke “grande boîte”.

Vin et Marée Paris.jpg

De laatste middag besluiten we op de Boulevard du Montparnasse waar enkele befaamde Parijse bistro’s gelegen zijn. Het beroemde restaurant Le Dôme is ons te duur (40 à 60 Euro voor een hoofdgerecht) en we trekken in de aanpalende straat naar het kleine broertje Le Bistro du Dôme, gespecialiseerd in vis. Blauwwitte faiencetegels met vissen sieren de muren. De zaak zit tamelijk vol en een groot deel lijkt te bestaan uit vaste klanten, meestal ouderen. De vis is zeer vers en op zeer klassieke manier bereid. Ik begin met pimienton avec brandade en daarna neem ik rogvleugel met kappertjes. Mijn echtgenoot gaat eerst voor een friture de rougets, sauce tartare en daarna voor een heerlijke sole meunière. Voor dessert kiezen we respectievelijk voor een Fontainebleau aux poires en een glace caramel au beurre salé van Berthillon. Dat schijnt zowat het beste ijs in Parijs te zijn en effectief, het is bijzonder smeuïg en het smaakt super!

Bistro du Dome Paris.jpg


17:50 Gepost door C en C in Lekker eten op reis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paris, restaurants, frankrijk |  Facebook |

24-06-10

Michel Bras: het menu "Légumes"

banner restaurant.gif

 

Lees eerst: Michel en Sébastien Bras, Laguiole (F)

en ook       Michel Bras: het hotel

 

Zoals gezegd kozen we voor het menu "Légumes" (135 €). We wilden namelijk ten volle kennismaken met Michel Bras' natuurlijke keuken en daar kregen we ruimschoots de gelegenheid toe. Geniet mee van alles wat achtereenvolgens op ons bord kwam:

 

Bras 05


Aperitief:
Frisheid van wortels "water van gentiaan en zoethout"
Frisheid van bloemen "water van vlierbloesem"
 

 

Bras 06aBras 06b

  


In de geest van onze velden: 
een koude bouillon van gerst, caillé de vache van hier met snijbiet; een kleine boterham met Sint-Jacobsbieslook

Bras 07

  

  

  



 


Vandaag "klassiek":
de gargouillou (dé specialiteit van Bras) van jonge groenten, granen en kruiden; eierpunch met nootjes

Bras 08

 

 

 



 


Een idee van op reis:
groene asperges in curryboter gebakken; daslook en gekruide lassi (Indische yoghurtdrank)

Bras 09

 

 

 

 

 

 


Heel de lente: 
een jong raapje, erwten en erwtenscheuten met paddestoelen van het seizoen; zuring en tuinkers

Bras 10

 

 

 

 


Het ene rauw, het andere in een bouillon:
tuinbonen en paarse artisjok; een schuimende bouillon met koriander; cichorei en een toets van sinaas 

Bras 11

 

 

 

 

 

Fruit en groenten verenigd:
jonge geconfijte worteltjes met steranijs, rabarber en abrikoos; gele postelein en een toets van rau-ram (Vietnamese  koriander)

 Bras 12

  

Een zachte smaak en geur:
zacht gegaarde ui van Lézignan met een korstje van truffel uit Comprégnac

 

 


Bras 13

 

 

 

 

 

 

Een streekspecialiteit:
de Aligot, gemaakt van aardappelen en verse Laguiolekaas, boter, room en look

Bras 14

 

 

 

 

 

 

 

Een interpretatie van de originele coulant uit 81:
een lauwe stromende biscuit met ananas; ijs met groene anijs; combawa (Oosterse citrusvrucht) en ananasbladeren 

Bras 15


Provocerend maar o zo lekker...:
om te knabbelen een wafeltje van aardappel, créme au beurre noisette en caramel met gezouten boter

 


Bras 16


Schurkenstreken:
hoorntjes gevuld naar uw smaak
 


Bras 17Daarna dronken we natuurlijk een kopje koffie waarbij nog een paar heerlijke zoetigheden werden geserveerd. Onnodig te zeggen dat we ons die namiddag, ondanks het rotweer, in de zevende hemel voelden.

 

 

 

21-06-10

Michel en Sébastien Bras, Laguiole (F)

banner restaurant.gif
 

Dit jaar werd mijn man 60 en we gingen op zoek naar een plek om dat met ons tweetjes op gepaste culinaire manier te vieren. Op zijn Bras 02verlanglijstje stond o.m. Michel Bras in Laguiole, niet alleen omdat die de trotse eigenaar is van 3 Michelinsterren en vorig jaar in de top 10 van de beste restaurants ter wereld stond (dit jaar is hij teruggevallen naar de 56e plaats...), maar ook omdat hij midden de heuvels van de Aubrac een ultramodern hotel-restaurant heeft neergepoot dat helemaal in harmonie is met de natuur. Aubrac ligt aan de zuidrand van de Auvergne en biedt een nogal ruw landschap waar weiden, bossen, maar ook rotspartijen elkaar afwisselen. Op 3 januari, toen de reservaties voor 2010 werden opengesteld, waren we er als de kippen bij en jawel, we bemachtigden een tafel voor een zondagmiddag in mei. Meteen zouden we ook genieten van de ideale maand wat de natuur betreft: een massa voorjaarsbloemen en het frisse groen van weiden en bossen. Om er maximaal van te genieten boekten we dan ook maar een kamer voor één nacht. Op de grote dag ligt de Aubrac er triestig bij: het regent voortdurend, er staat een koude wind en mist ontneemt ons het zicht op de valleien. Het zal de hele dag zo blijven. We hebben gereserveerd voor Bras 01de lunch en hopen een groot deel van de namiddag aan tafel door te brengen en de rest van de dag na te genieten op onze kamer. De ontvangst is professioneel, d.w.z. stijlvol maar vooral zeer vriendelijk. Mevrouw Bras brengt ons meteen aan tafel want het ruime, luchtige salon, waar we het aperitief wilden gebruiken, zit al vol. We zijn meteen onder de indruk van het gebouw dat er ondanks zijn leeftijd (het werd gebouwd in 1992) zeer eigentijds uitziet: grote ruimtes met veel glas en overal is de grijze granietsteen van de streek verwerkt. Het restaurant is over de gehele lengte van de keuken afgescheiden door een lange gang waarlangs een klein riviertje loopt. Bras 03Om de 5 meter kan je over een klein brugje tussen de granieten muren naar binnen en zo hoeft niemand in de zaal langs de andere tafels door te lopen. Zeer goed doordacht! De andere muur van de zaal is één groot venster zodat je alleen door het glas van de natuur gescheiden bent. Jammer genoeg ontneemt mist ons het mooie uitzicht. We nemen plaats aan een van de ruime ronde tafels (de onderrand is bekleed met een kussen...) en worden hartelijk verwelkomd door de jonge mevrouw Bras, echtgenote van Sébastien, die sinds enkele jaren samen met zijn vader in de keuken staat. We krijgen meteen de kaart aangeboden en we kiezen voor het menu "Légumes" (135 Euro) omdat groenten hier dé specialiteit zijn. We bestellen uiteraard eerst een aperitiefje en kiezen respectievelijk voor de fraîcheur de racines "eau de gentiane & de réglisse" en de fraîcheur de fleurs "eau de sureau", twee creaties van Michel Bras waarin de lokale wilde bloemen van het seizoen verwerkt zijn. Heerlijk fris! Ze worden vergezeld van een crème van selder in een eierschaal met krokant kruidenbroodje en een taartje van eekhoorntjesbrood. We zijn meteen in de goede stemming. De sommelier suggereert ons een witte wijn uit de Jurançon sec "Cuvée Marie", Charles Hours 2006 (50 Euro) voor bij het groentenmenu en we volgen zijn advies.  En dan begint een sensationele symfonie van een tiental verfijnde gerechtjes met enkel groenten en fruit, op één minuscuul schijfje ham en een bolletje kaas na. Hierover breng ik uitgebreid verslag uit in een volgend artikeltje (klik hier) evenals over ons zalig verblijf in een schitterende luxueuze hotelkamer. Toch alvast een voorsmaakje.

 

 

Bras 04

 

 

Lees ook:

 

Michel Bras: het menu "Légumes"

Michel Bras: het hotel