14-09-08

De Jonkman, Sint-Kruis Brugge

 

 

Langs de drukke Maalsesteenweg in Sint-Kruis, even vóór Brugge, ligt restaurant “de Jonkman” een beetje verscholen in het groen. We hebben er enkele keren zeer lekker gegeten en komen er dus graag terug. Dat het een klasserestaurant is, bewijzen de 15/20 bij GaultMillau en de Michelinster. JonkmanHet is hier niet goedkoop, maar deze keer gaan we voor het Marktmenu à 38 € (enkel ’s middags op weekdagen). De parking is eerder klein, maar toch te verkiezen boven een plaatsje langs de drukke steenweg. Het restaurant ligt een beetje weg van de straat in een netjes verzorgde tuin met groot en aangenaam terras. Vandaag giet het echter water, dus het terras zal voor een andere keer zijn. Het interieur is zeer stijlvol en tamelijk strak. Achteraan geeft een groot raam uit op het groen van een klein tuintje, dat zeer netjes verzorgd is, net zoals alles hier. 


We beginnen als aperitief met een “Ca’ del Bosco”, een méthode champenoise uit Franciacorta, een kleine wijnstreek in het Italiaanse Lombardië, in de buurt van Brescia (11 €). Die valt zeer goed in de smaak en blijkt een prima alternatief voor de duurdere champagne of de momenteel nogal populaire cava.

 Jonkman 1
Meteen worden we overstelpt door een heel festival van bijzondere aperitiefhapjes. Achtereenvolgens verschijnen op tafel: een schuimpje van rode biet gevuld met roggelever, een ijshoorntje van kreeft, een stukje gelakte hondshaai, een pastille van ganzenlever en een gemarineerd sardientje met een sojasausje. Het zijn stuk voor stuk culinaire hoogstandjes en wie nog twijfelt aan de kunsten van de chef, zal meteen overtuigd zijn.
 


Het marktmenu opent met cannelloni van kingcrab met duinasperges, courgettenschijfjes gevuld met gedroogde tomaat, sorbet van granny smith en 4 structuren van parmesan.                                         Jonkman 2
Het bordje is zeer geraffineerd gedresseerd dat het ons een paar minuten duurt om alle ingrediënten te bestuderen en er met een mespuntje van te proeven. De diverse smaken harmoniëren wonderwel met elkaar. We drinken er een zeer verfijnde witte Rueda bij (31 €) en besluiten die ook verder te drinken bij het hoofdgerecht. Nog eens blijkt duidelijk dat er, zoals in alle wijnstreken, grote kwaliteitsverschillen kunnen zijn en dit is ongetwijfeld één van de betere. 


Het hoofdgerecht is eendenborst met cantharellen, vergezeld van diverse bereidingen van butternutpompoen en 4 structuren van hazelnoot. De “delicatessen” van de eend (rillettes, maag en tongetje) worden op een apart bordje geserveerd. Zelden hebben we een zo sappige eend gegeten: perfect rosé gebakken en prima ondersteund door de notensmaak en de paddestoelen, die van nature voor elkaar bestemd lijken te zijn. 

Jonkman 3


Als dessert krijgen we een bordje met Granny Smith appel in verschillende vormen: cannelloni, sorbet, krokantje, sorbet, gel.  Zéér kunstig en lekker. Bij de koffie komt er een lollie van zure yoghurt en natuurlijk nog een heel assortiment zoetigheden. Helemaal op het einde krijgen we nog een lepel met een frambozensorbetje en tequila.

 


Dit was een schitterende maaltijd en het bewijs dat in een goed restaurant ook het goedkoopste menu topgastronomie kan zijn. In totaal betaalden we “slechts” 70 € per persoon. Als Michelin op zoek zou zijn om iemand een tweede ster toe te kennen, dan houd ik de Jonkman zeer sterk aanbevolen.

Jonkman 4