12-02-12

Tanuki, Brugge

banner restaurant.gif.jpg

We kennen Tanuki in Brugge al jaren als een van de beste, zoniet de beste Japanner in Vlaanderen, maar het was al een tijdje geleden dat we er nog geweest waren. De verjaardag van C was een ideale gelegenheid om er nog eens langs te gaan. Op die vrijdagmiddag is het er eerder rustig. We worden ontvangen in perfect Nederlands (zij het met een leuk accentje) door de vriendelijke Japanse gastvrouw in kimono. Het interieur is écht Japans en we kijken uit op een klein binnentuintje waar grote kois traag rondzwemmen in een vijvertje. We konden kiezen tussen een tafel in het restaurant of een plaatsje aan de open keuken en we hadden geopteerd voor het eerste. Toch hebben we vanop onze plaats een prima zicht op de activiteiten in de keuken waar de Vlaamse chef Ivan Verhelle met niet minder dan 4 medewerkers druk in de weer is. Het is altijd een sensatie om te zien hoe handig ze in de Japanse keuken met al hun ingrediënten over weg kunnen op de teppanyaki-plaat. Het is een attractie op zich.

 

We bestellen een warme saké als aperitief om de Japanse sfeer volledig te maken. Er worden een drietal kleine hapjes bij geserveerd. Gezien de gelegenheid kiezen we deze keer niet voor een van de menuutjes (27 à 30 Euro) maar we besluiten om op de kaart te eten, of beter gezegd van het suggestiebord dat boven de keuken hangt. We gaan beiden voor softshellkrab vooraf en hertekalf als hoofdgerecht. De krab is in een dun laagje tempuradeeg gefrituurd en wordt geserveerd met een zoetzuur slaatje en pikante saus. De schelp is zo zacht dat je de krab helemaal kan eten en de smaak is zeer vol. We drinken er een Zuidafrikaanse chenin blanc bij van Fleur du Cap. De rauwe ingrediënten van het hoofdgerecht worden ons eerst op een plateau gepresenteerd en dan kan chef Verhelle aan de bereiding beginnen. Alles wordt zorgvuldig in kleine hoopjes op de hete kookplaat geschikt en terwijl het vlees aanbakt, voortdurend door elkaar gehaspeld en verlegd. Het malse vlees wordt met het vlijmscherpe mes vakkundig in reepjes gesneden en dan samen met de champignons, een vijg en ahornbessen netjes op een bord geschikt en opgediend met rijst en een saus op basis van miso. Alles smaakt heerlijk! Afsluiten doen we met een groene thee met enkele kleine chocolaatjes. Het was een zeer geslaagd weerzien met Tanuki , niet goedkoop maar absoluut zijn geld waard. Dit is niet zomaar een Japanner, maar topgastronomie. En één ding is zeker: we zullen niet meer zolang wachten om nog eens terug te keren.

10:12 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (0) | Tags: restaurant, brugge, japans |  Facebook |

04-02-11

Aneth, Brugge

We hadden nog altijd een cadeaubox liggen voor « Les Jeunes Restaurateurs d’Europe » van vorig jaar en het werd de hoogste tijd om die op te gebruiken. De keuze was niet gemakkelijk maar uiteindelijk kozen we voor restaurant Aneth in Brugge. We kwamen er aan op een koude vrijdagmiddag in januari en op een jong koppeltje met baby na, waren we er de enige gasten. Ondanks de warme ruimte in de karaktervolle art-decovilla, was het er dus niet echt gezellig. De ontvangst en bediening waren nochtans vriendelijk. Onze bon gaf recht op een viergangenmenu, maar uiteraard namen we eerst een aperitief, respectievelijk een droge sherry en een lekkere, eveneens droge madeirawijn. Met deze laatste ben ik niet zo vertrouwd, maar je hoort er zo vaak lovend over spreken, dat ik het eens wou proberen. Het werd een ontdekking en ik zal ongetwijfeld in de toekomst nog meer die keuze maken. Als begeleing ervan en als voorsmaakje op het echte menu kregen we achtereenvolgens: koude kaaskroketjes; varkenswangetjes met chips van groenten, kroepoek en dipsaus van geitenkaas; open ravioli met Mechelse koekoek; een vissoepje met tarbot en espuma van koriander en tenslotte een trio bestaande uit gerookte paling met kruidencrumble, gemarineerde zalm en handgepelde garnaaltjes met tomatencoulis en espuma van wasabi. Een hele mond vol en een uitstekende start!

 

En dan het menu. We begonnen met rivierkreeftenstaartjes met rivierkreeftentartaar,  romanesco, bloemkoolcaviaar, ansjoviscrème, crème van pickles en thee van garnalen. Een perfect uitgebalanceerde combinatie, mooi gepresenteerd en zéér lekker. Daarna volgde op het vel gebakken zeebaars met een salade van koriander en notencrumble. Mooi gebakken superverse vis, nog mooi sappig en vol van smaak; de koriandersalade gaf er een frisse toets aan. Daarna nog méér vis (wij hebben niet liever...): gebakken leng met kalfsjus, jonge prei, popcorn en gestoofde spitskool verfijnd met dragonazijn. Een minder bekende maar daarom niet minder lekkere vis en het moet gezegd, de kalfsjus paste er prima bij. Als wijn kozen we een Spaanse witte uit Catalonië: Odysseus, Priorat, Vinedos de Ithaca gemaakt van de Pedro Ximenezdruif, die vooral wordt gebruikt voor sherry. Een ietwat scherpe en specifieke smaak maar best wel lekker. Het menu werd afgesloten met een chocoladedessert met citroencrème, veenbessenijs en -gel en kleine pannenkoekjes. Een lust voor het oog én de tong!

 

Maar daarmee was het nog niet gedaan! Bij de koffie kwamen wel een 10-tal hapjes: o.a. kruidenmarchmellows, crème brûlée van viooltjes, mousse van witte chocolade, crème van passievrucht, macaron met banaan, keuze uit huisgemaakte pralines, ... een waar smulfestijn. Zo kan je rustig een poos aan tafel blijven nagenieten van een ronduit prachtige maaltijd.  Dank zij onze cadeaubox kwamen we er vanaf met 50 Euro (aperitef, wijn en koffie). Bedankt H&K.

 

10:18 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (3) | Tags: brugge, restaurant, restaurants, michelinster |  Facebook |

20-09-09

Bistro Refter

banner restaurant.gif

 

Bistro Refter is een tamelijk nieuwe bistro in de Brugse Molenmeers, waar driesterrenchef Geert Van Hecke een brasseriekeuken serveert in het verlengde van zijn befaamde De Karmeliet (beide restaurants staan via hun terras achteraan met elkaar in verbinding). We trekken er naartoe op een vrijdagmiddag in september.


Als we binnenkomen zitten er amper 14 mensen, dus reserveren was niet nodig geweest, maar nadien wordt het aantal ongeveer verdubbeld. Het nieuwe is er blijkbaar al een beetje af en na de eerste stroom nieuwsgierigen, is het blijkbaar nu toch wat kalmer geworden. Of zou het toch de crisis zijn? We mogen een tafeltje kiezen. Het moderne interieur, een beetje seventies met fletse oranje en lichtbruine kleuren, is niet echt onze stijl. Het is te weinig strak en er zijn heel wat elementen die naar ons gevoel niet echt harmoniëren, maar ja… we zijn gekomen om te eten. Voor 35 € mag je kiezen uit alle voor- en hoofdgerechten, zij het dat er voor enkele een supplementje gevraagd wordt. Daarnaast zijn er ook nog enkele dagsuggesties en tenslotte is er keuze tussen kaas, dessert of koffie.


We kiezen beiden voor een paté van bosduif en ganzenlever met een chutney van kweepeer, een gerecht dat zo uit de keuken van de Karmeliet zou kunnen komen. Het is werkelijk klasse: een dikke snee zeer smeuïge paté, zeer verfijnd van smaak, met grote brokken duif en ganzenlever en een zachtzoete chutney. Dit overstijgt veruit het brasserieniveau. Als hoofdgerecht kies ik voor gegrilde Nieuwpoortse zeekat met een risotto met zeevruchten en C voor longhaas met verse frietjes en een fris groen slaatje. De katvis is een soort inktvis, ook gekend als sepia, die aan onze kust voorkomt. Ik krijg hem opgediend in plakjes bovenop een torentje heerlijke risotto waarin discreet zeevruchten verwerkt zijn. Supervers en perfect van gaarheid, van textuur en vooral met veel smaak. Longhaas (kraaibiefstuk of schorsvel; onglet in het Frans) is de laatste tijd nogal in en heeft behalve een donkerder kleur ook een meer uitgesproken smaak dan biefstuk. C krijgt een groot bord met een waaier van kleine schijfjes vlees, mooi saignant zoals gevraagd, en krakend vers gebakken frietjes. Er komt een licht sausje met ui en basilicum bij in een afzonderlijk kommetje evenals een fris slaatje met vinaigrette en zelf gemaakte mayonaise. We zijn beiden superenthousiast over de eenvoud en de correctheid van ons gerecht en laten het ons smaken. De fruitige witte huiswijn (een Rueda uit Valladolid, Spanje) gaat zeer goed met zowel de vis als het vlees.


Om af te sluiten verkiezen we een dessert boven de kaas en de koffie gaan we straks elders nemen op een terrasje in de Brugse binnenstad. Ook hier is er keuze uit een vijftal mogelijkheden. Ik kies voor een gepocheerde perzik met ijs van geitenkaas en mijn echtgenoot voor een chocoladetaart met frambozengelei. Beide zijn overheerlijk! Van de taart zijn er maar 2 stukken meer beschikbaar, wat mijn vermoeden sterkt dat hier ook wel eens de resten van de Karmeliet worden opgediend. En dat is uiteraard meer een buitenkans dan een minpunt. We verlaten zéér tevreden de tafel en besluiten hier zeker nog terug te komen.