24-06-11

De Vitrine, Gent

banner restaurant.gif.jpg


UPDATE september 2012


We meldden ons aan zonder reservatie op een woensdagmiddag en er was tot onze verrassing nog een tafeltje vrij. (Achteraf tellen we de hele middag slechts 12 gasten). We namen de driegangenlunch (33 €) met een eenvoudige rode huiswijn (Beaujolais Villages à 23 €). Het werd opnieuw smullen! Eerst  in escabèche gegaarde vlaswijting, gemarineerde tomaat en gepekelde ui en daarna gelakeerd buikspek met mousse van witte bonen, okkernoot en jus van kapucijn. Beide heerlijk maar het hoogtepunt was voor mij het dessert: zoet gemarineerde komkommer met witte chocoaldecrème en ijs van ijzerkruid. Origineel en gewaagd maar bijzonder geslaagd. Zeg eens eerlijk, in welke brasserie kan je een lunchmenu van dit niveau eten? Gezien de geringe bezetting was er geen lawaai-overlast en dus een veel gezelliger sfeer.

__________________________________________________________________________________


juni 2011


Vorige week opende Kobe Desramaults eindelijk zijn brasserie “De Vitrine” in de Gentse Brabantdam. Gezien onze uitstekende ervaringen in “In de Wulf” in Dranouter, waren we zeer nieuwsgierig en vol verwachting. Tot onze verbazing konden we zonder moeite nog een tafeltje bemachtigen op de donderdagmiddag van de allereerste week. De brasserie is ondergebracht in een voormalige slagerswinkel, wat je nog goed kan zien want de oorspronkelijke tegeltjes aan de muur en de ouderwetse tegelvloer zijn behouden gebleven. Je komt binnen in een ontvangstruimte (de vroegere winkel) waar je desgewenst een aperitief kan drinken. Het restaurant zelf ligt achterin in een smalle, spits toelopende ruimte die uitmondt in de open keuken. Langs de ene muur staat een lange bank en de tafels staan zeer dicht bij elkaar. Aan de andere muur bieden een paar tafeltjes iets meer privacy. In totaal is er plaats voor een dertigtal mensen.

 

We worden zeer vriendelijk ontvangen en krijgen meteen de wijnkaart aangeboden. Wijnkaart  is veel gezegd, want het is niet meer dan één bladje met een beperkte keuze aan bubbels, witte, rode en zoete wijn (telkens vier), alle aan zeer redelijke prijs en zowel per glas als per fles verkrijgbaar. Voor de lunch is er geen keuze: een menu van drie gangen à 25 Euro, maar als je iets niet lust, wordt het met plezier vervangen. Deze formule bevalt me wel! We bestellen meteen een fles rode (“Le Vin des Amis”) uit het Franse zuiden (denk ik). Prima kwaliteit en slechts 18 Euro! Op tafel komen twee stukken heerlijk knapperig brood en er staan 3 kleine schaaltjes met roomboter, reuzel en grof zout.

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Als voorgerecht krijgen we een maatjesfilet met courgettes en gierst. De vis smelt in de mond en ligt op een gegrillde courgette met een crumble en wordt vergezeld van een smeuïge couscous van gierst en groene kruiden. Dunne linten gemarineerde courgette zorgen voor de versiering en vullen de smaak aan met een lekkere zure toets. Er stroomt een heldergroene olijfolie van onder het geheel uit wat het kleurenpalet op het bord rijker en nog frisser maakt. 

 

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Als hoofdgerecht staat vandaag spiering op het menu, een viertal supermalse reepjes varkensvlees bestrooid met een krokante mengeling waarin gerookt spek sterk doorsmaakt. Daarbij ligt een zachte crème van wortel en een halve gebakken zoete ui en takjes platte peterselie fleuren het geheel op. Een prachtige combinatie van kleuren en smaken! We krijgen rustig de tijd om even na te genieten en onze wijn te beëindigen.

 

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Dan komt er nog een dessert: een mooi aardbeigebakje met aardbeienijs en natuurlijk enkele aardbeien, vers uit West-Vlaanderen (in Beervelde hebben ze ook goede aardbeien hoor Kobe!). Eenvoudig maar zéér lekker! We sluiten af met een kopje koffie waarbij we een heerlijk blokje gevulde chocolade krijgen.

 

Kobe Desramaults (die trouwens zelf aanwezig was) heeft ons niet ontgoocheld! Dit is brasseriekeuken op het niveau van een toprestaurant, iets duurder misschien dan elders, maar o zoveel beter! Hier kan niemand mistevreden over zijn, tenzij misschien wie kwantiteit boven kwaliteit stelt. Wat de sfeer betreft kan het misschien iets beter: de ruimte is echt wel klein en het geluidsniveau vrij hoog. Maar goed, dit hoort bij het concept: geen gastronomisch restaurant maar een plek voor een eenvoudige, kwaliteitsvolle en creatieve snelle lunch of dinner. En wie weet vindt Kobe later een betere locatie in Gent. In ieder geval hoop ik dat hij in Gent blijft!

06-05-11

Brasserie Bozar

restaurant,brasserie,bozar,brussel

Vorig weekend bezochten we de Luc Tuymans retrospectieve in de Brusselse Bozar. Dé kans om de nieuwe gelijknamige brasserie uit te testen waarover we al veel goeds gelezen hadden en het feit dat ze wordt uitgebaat door David Martin van de onvolprezen Brasserie La Paix, zorgde voor hoge verwachtingen. We waren ook nieuwsgierig naar de Nederlandstaligheid van het personeel, want daarover hadden we wél al klachten gehoord. En bij de telefonische reservatie werd onze vrees al bewaarheid: we werden te woord gestaan door een Spaanse die niet alleen geen Nederlands maar ook nauwelijks Frans en Engels sprak. Bij onze ontvangst werd echter alles goed gemaakt door een vriendelijke rasechte Vlaamse dienster en ook de rest van het (franstalige) personeel deed echt zijn best om nederlands te spreken. Ook de rest viel reuze mee: de brasserie is een stijlvol ingerichte ruimte met veel bruin en wit en grote vensters die uitgeven op de Baron Hortastraat (zijkant van Bozar, aan de trappen naar het Warandepark) en de kaart is een voorbeeld voor alle brasseries: eenvoudige gerechten en enkele Belgische klassiekers zoals garnaalkroket en filet américain. Maar daarnaast vind je ook streekgerechten uit diverse andere Europese regio's: melkkalf uit de Corrèze, Beiers Simmentalrund, inktvis uit Biarritz. De klemtoon ligt vooral op vleesgerechten wat gezien de band met La Paix natuurlijk niet verwonderlijk is. We beginnen met respectievelijk "Dujardin"-salade met inktvis en groenten doordrenkt met Japanse azijn (15 €) en gepelde lichtgekookte eitjes van scharrelkippen uit de Coudriers-boerderij met gerookte paling, peterseliegroen en soldaatjes (16 €). Beide gerechten zijn best wel origineel en licht en fris en de porties zijn nogal groot. De inktvis ligt in het hart van een krop geelgroene sla en in het smeuïg licht gekookt eitje zijn minuscule blokjes gerookte paling vermengd. Daarna kiezen we beiden voor vlees: ik de gegrilde entrecote van Beiers Simmentalrund met bearnaise met hoeveboter (uit Josper-houtoven op Argentijnse kolen) (26 €) en mijn echtgenoot de gesmoorde melkkalfsborst uit Corrèze met mosterd en peterselie (22 €). Prima allebei! Ook hier is La Paix duidelijk niet ver af en zijn de porties aan de grote kant. We drinken er een fles fruitige witte wijn bij uit de Bouches du Rhône en genieten nadien nog van een kopje sterke koffie. In totaal betalen we 112 € en meteen is opnieuw bewezen dat je in Brussel goedkoper tafelt dan pakweg in Antwerpen of Gent. Het is duidelijk: hier komen we ongetwijfeld nog terug.

09:37 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (4) | Tags: restaurant, brasserie, bozar, brussel |  Facebook |

16-03-10

Fiskebar

banner restaurant.gif


Het valt niet altijd mee om op zaterdagmiddag een restaurant open te vinden. We waren vorige zaterdag dan ook blij dat we Fiskebar op de Antwerpse Marnixplaats toch open vonden. We hadden al veel goeds over dit visrestaurant gelezen en besloten het maar eens te proberen. Achter de hippe zwartgeverfde gevel schuilt een eenvoudig interieur dat inderdaad meer weg heeft van een bar dan van een restaurant : eenvoudig meubilair, een beetje slordig maar het oogt aantrekkelijk en gezellig. Fiskebar 1De naam en enkele oude scheepslantaarns moeten duidelijk maken dat dit een puur visrestaurant is waar geen vlees op de kaart staat. Als we er even na 12 uur binnenstappen is er nog bijna geen volk, maar al gauw loopt het restaurant helemaal vol. Er zijn opvallend veel Nederlanders onder het hoofdzakelijk niet zo jonge publiek. Er zijn geen menukaarten maar je kan alles aflezen van grote borden tegen de muur. Er is een ruime keuze. Op het bord staan alle actueel beschikbare vissoorten opgesomd: kabeljauw, rog, staartvis, tarbot, zeetong, zeebaars,  zalm, tonijn, … Als je hiervoor gaat, wordt je vis eenvoudig gegrilld en opgediend met een slaatje en rijst, aardappelen of puree. Puur natuur dus. Daarnaast is er ook een suggestiebord met een 6-tal meer gesofistikeerde gerechten. De voorgerechten blijven allemaal onder de 10 Euro en (bijna) alle hoofdgerechten kosten minder dan 20 Euro. Heel redelijk dus. We beginnen met een klein voorgerechtje, resp. garnaalkroketten (8,50 Euro) en vissoep met croutons en rouille (6 Euro). Beide gerechten bevestigen meteen dat we hier op het goede adres zijn voor een meer dan middelmatige brasseriekeuken. Zowel de kroketten als de vissoep zijn zoals kroketten en vissoep moeten zijn : geen tierelantijntjes maar een hoofdrol voor de verse vis van prima kwaliteit . Fiskebar ADaarna kiezen we beiden voor één van de suggesties: ik neem de heilbot met geplette aardappelen met kruiden, olijfolie en een lichte parmezaansaus (19,50 Euro) en C kiest voor de zwaardvis met babyaubergines en wasabipuree (17 Euro). Ik krijg een stevig uit de kluiten gewassen stuk spierwitte heilbot op het vel waarvan het vlees heerlijk mals en tamelijk sappig is gebleven al mocht het voor mij iets minder lang in de pan gelegen hebben. De begeleidende aardappelen zijn grof geplet en hebben door de overvloedige verse groene kruiden een licht zure smaak. De kaassaus is dun en zeer discreet. Het geheel wordt nog aangevuld met een lekkere macedoine van gestoofde courgetten, worteltjes en erwtjes. Het is een royale portie maar het smaakt voortreffelijk en ik eet, niet zonder enige moeite, mijn bord helemaal leeg. Bij C is er zo mogelijk nog meer enthousiasme : haar zwaardvis is perfect gebakken en helemaal niet droog. De saus heeft duidelijk Oosterse toetsen (Indische en Thaise) en is behoorlijk pittig. We overgieten het geheel met een degelijke Spaanse Verdejo uit Rueda (20 Euro) en sluiten af met een geurig kopje koffie.  


We troffen in Fiskebar een zeer gezellige en ongedwongen sfeer en we werden heel vriendelijk bediend door het jonge personeel maar we onthouden vooral de eerlijke keuken zonder fantasietjes : eenvoudige gerechten waarin de verse vis de hoofdrol heeft en dus volledig tot zijn recht komt. Een aanrader voor elke visliefhebber !