10-10-13

Bon-Bon in Sint-Pieters-Woluwe

banner restaurant.gif.jpg

Jaren geleden aten we zeer lekker bij Bon-Bon in Ukkel. Sindsdien is chef Christophe Hardiquest met zijn restaurant verhuisd naar een villa op de Tervurenlaan in Sint-Pieters-Woluwe en is zijn faam nog toegenomen. GaultMillau kent hem zelfs een fabuleuze 19/20 toe en plaatst hem meteen in de top-5 van België terwijl Michelin het bij (slechts) één ster houdt.  Deze zomer trokken we er heen met grote nieuwsgierigheid en vooral hoge verwachtingen. Het was één van die warme zonnige dagen die de zomer van 2013 rijk was en het was dus zeer welkom dat alle tafels gedekt waren op het stijlvolle en schaduwrijke terras. We werden ontvangen door de vriendelijke gastvrouw in voortreffelijk Nederlands. Het voltallige personeel blijkt Franstalig maar deed zijn uiterste best om ons in het Nederlands te woord te staan.

 

We kozen voor het 3 gangen lunchmenu van à 75 € en voor de aangepaste wijnen à 33 €. Bij het aperitief (champagne en een verrassende rode parelende wijn waarvan ik de naam vergeten ben) kwamen een vier eenvoudige, maar oh zo verfijnde hapjes. We onthouden vooral een heerlijke gazpacho met een krachtig smakend mosterdijs.

IMG_0094c.JPG


Het voorgerecht was een combinatie van rauwe tonijn met een crumble van foie gras. Meteen was duidelijk dat chef Hardiquest een meester is in het combineren van smaken. Op een subtiele manier zijn hier de tonijn en de ganzenlever met elkaar verenigd  en de schaarse andere ingrediënten op het bord (snijboontjes, gefrituurde noedel en een zalfje van ansjovis) voegden er elk een passende extra toets aan toe.

IMG_0098.jpg


De zin voor harmonische combinaties was nog sterker aanwezig in het hoofdgerecht: een sappig stuk op het vel gebakken heek (merlu of colin in het Frans), overgoten met een pittige ratatouille en vergezeld van overheerlijke venusschelpjes, zeekraal en geconfijte aardappel. De heek, ook wel ‘mooie meid’ genoemd, is een ware ontdekking en komt jammer genoeg veel te weinig voor op de restaurantkaarten.

IMG_0099.jpg


Als dessert kwam vervolgens een granité van eau-de-vie, drijvend in een coulis van rode biet. Opnieuw een verrassende maar zeer geslaagde combinatie. Dan volgde een schitterende sabayon van kriekenbier met een pistachesponge. Bij de koffie kregen we een vijftal verschillende versnaperingen, allemaal met zorg bereid en perfect van smaak.

 IMG_0101.jpg

IMG_0102.jpg


Is 19/20 overdreven veel of één Michelinster te weinig? Ik laat het in het midden maar één ding is zeker: dit is topklasse! Deze chef moet het niet hebben van effectenjagerij maar munt uit in creativiteit en is vooral een meester in het combineren van smaken. En dat is alleen de allerbeste koks gegeven. Voeg daarbij een zeer stijlvolle omgeving en een efficiënte en bijzonder attente bediening en je kan GaultMillau wel begrijpen. Komaan Michelin!...

10:31 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bon-bon, restaurant, michelinster |  Facebook |