13-01-12

Culinair New York

New York is ook op culinair gebied  een interessante stad en daar probeerden we tijdens ons verblijf zo veel mogelijk van mee te pikken. Hoe het ons verging in een paar sterrenrestaurants lees je in twee andere bijdragen: Kajitsu en Andere Sterren in New York.  Hier volgen onze andere culinaire ervaringen. 


new york, reisHet MoMa huisvest één van de beste restaurants van de stad: The Modern (9 West 53rd Street). We hadden er niet gereserveerd maar vonden toch een plaatsje in de drukke Bar Room. Het is er vrij donker en vooral lawaaierig. Dit is meer de sfeer van een bar dan van een restaurant, maar het eten is op niveau: zeer eigentijdse bereidingen, mooi  gepresenteerd en prima van kwaliteit en smaak. Ik eet eerst een upside down tuna tart en daarna red snapper en C kiest voor rogvleugel en roasted duck. Ook de wijn is voortreffelijk. We betalen in totaal 86 dollar per persoon, niet goedkoop, maar de exclusieve setting en het niveau van de gerechten verantwoorden de prijs.

 

new york, reisAan de voet van Rockefeller Center vinden we het aantrekkelijke terras van Brasserie Ruhlman (45 Rockefeller Plaza) dat er daarenboven prachtig in de zon bij ligt. Dit is een m’as-tu -vu-terras. En... er is nog plaats! De panino met geroosterde kip en de sandwich met zwaardvis zijn zéér lekker evenals de vergezellende frietjes! Een lekker frisse Stella smaakt er heerlijk bij en we voelen ons bijna thuis. 

 

new york, reisOliva Gourmet (225 Broadway) is één van de populairste mediterrane restaurants in Manhattan en een belevenis: een lange toonbank met een zeer grote keuze aan koude en warme gerechten, die er stuk voor stuk zeer aantrekkelijk uitzien. Het is er zeer druk en het geheel maakt een nogal chaotische maar sympathieke indruk. De porties zijn zeer groot, maar de Beef Burrito en de Turkish Panini smaken heerlijk. De bediening is snel en efficiënt maar jammer genoeg moeten we achteraf langer aanschuiven aan de toiletten dan aan tafel. Zeer goedkoop: we betalen 25 dollar voor twee personen.

 

new york, reisIn Greenwich Village, vlakbij Washington Square Park komen we terecht in de Knickerbocker Bar and Grill (33 University Place), een tamelijk chique brasserie zoals we ze ook in Europa kennen. Ze zijn ook bekend om hun jazzconcerten en ze serveren een degelijke en kwalitatieve Amerikaanse keuken: t-bonesteaks, burgers, alles in grote porties. Hier eten we een stevige Angus Beef Burger met bacon en salade en drinken er een al even stevige pint bier bij.

 

new york, reisHet is niet zo gemakkelijk om in Midtown Manhattan een eenvoudige en betaalbare lunch te vinden. Op zondagmiddag vallen we in 57th Street bij toeval op Brasserie 8 ½ , een chique Franse brasserie in de indrukwekkende “Bell-bottom” Building, een hoog torengebouw dat zo wordt genoemd omdat het onderaan breed uitloopt zoals de “olifantenpijpen”-broeken of “bell-bottoms”.   ’s Zondags serveren ze hier een brunch à 29 $ en dat lijkt ons wel geschikt voor vandaag. Via een sierlijke trap dalen we af naar de zeer stijlvolle eetzaal met originele werken van Henri Matisse en een glassculptuur van Fernand Léger. In het midden is een mooi buffet opgesteld waar we ons kunnen te goed doen aan een grote keuze aan koude en warme gerechten. Het is allemaal nogal klassiek en inspiratieloos, maar het is zeer verzorgd en niet slecht. Vooral het uitgebreide dessertbuffet is de moeite waard. Voor de rest zijn we meer onder de indruk van het decor dan van het buffet.

 

new york, reisMinder goed treffen we het in Little Italy. Op de hoek van Mulberry Street en Hester Street strijken we neer op het aantrekkelijk ogende terras van Caffe Napoli en bestellen panini con melanzane e Parmigiano. Slechter heb ik ze nog nergens gegeten: slappe broodjes, papperige aubergines, smaakloos... Dit is een echte toeristenval: het ziet er mooi en aantrekkelijk uit, maar de kwaliteit is beneden alles.  De sfeer in de zon op het terras daarentegen is écht Italiaans.

 

new york, reisOp onze laatste voormiddag wacht ons nog een leuke verrassing. Via 57th Street steken we door naar 7th Avenue en plots staan we voor Nobu 57 (40 West 57 th Street), één van de restaurants van de beroemde Japanse chef. De buitenkant is zeer eenvoudig en discreet, maar ons oog is geoefend in het vinden van restaurants. We zijn nieuwsgierig en willen toch eens een blik naar binnen werpen. Boven de bar hangen reusachtige Japanse sakevaten met grote en kleurrijke Japanse karakters. We besluiten hier een aperitiefje te drinken om eens rustig te kunnen rondkijken. Op een zeer geslaagde manier is hier de Japanse soberheid gecombineerd met de Amerikaanse grandeur. Jammer dat we niet genoeg tijd hebben om hier ook te lunchen, maar een klein hapje moet er toch bij kunnen. We bestellen elk twee kleine taco’s met yellow fin tuna, lobster, ceviche en kingcrab, zeer verfijnd en mooi gepresenteerd en zeer lekker, maar zeer klein! Samen met twee glazen wijn moeten we 67 dollar betalen.

 

new york, reisIn Grand Central Station tenslotte, stapten we even binnen in de befaamde Oyster Bar. Zij bieden alle soorten verse vis en zeevruchten, maar zijn vooral beroemd om hun enorm assortiment aan oesters uit alle streken van de VS én de rest van de wereld. Op hun lijst staan niet minder dan 250 verschillende soorten, maar naargelang het seizoen zijn er dagelijks zo’n dertigtal te verkrijgen. Jammer genoeg is het op dat moment van de dag niet het geschikte moment voor ons om te eten, dus likkebaardend druipen we af.

16:59 Gepost door C en C in Lekker eten op reis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: new york, reis |  Facebook |

05-01-12

Andere sterren in New York

In New York bezochten we niet alleen Kajitsu (2 Michelinsterren) (klik hier voor ons verslag) maar we hadden ook gereserveerd in twee andere sterrenrestaurants.

wd-50 

In de Masterchef finale op BBC hadden we restaurant wd-50 leren kennen, bekroond met één Michelinster en vorig jaar geklasseerd op nr 45 in de San Pellegrino lijst van de World Top 50 Restaurants. Dit jaar is hij gezakt naar nr 81... De naam van het restaurant verwijst naar chef Wylie Dufresne en huisnummer 50 in Clinton Street, Lower East Side waar het restaurant gelegen is. Achter de onopvallende sobere gevel  ligt een al even eenvoudige moderne brasserie, zonder sterallures en tamelijk donker. Achterin in de open keuken zien we een hele horde koks aan het werk. We krijgen een tafel toegewezen in een wat afgesloten maar gezellige nis waardoor we weinig last hebben van de drukte.  Het eten is inderdaad op niveau. We eten eerst een luchtige foie met opgelegde biet en puree van pruim en hamachi met asperges, saffraan en gerookte macadamianoot , beide vrij grote porties en zeer mooi gepresenteerd. Daarna volgen wilde “sockeye” zalm (een rode zalm uit de Noordelijke Stille Oceaan) met wortel, bietenbier en kersen en heilbot met “hen o’ the woods” (een houtzwam bij ons gekend als eikhaas), gebrande citroen, soyabonen en champignonsap. Vooral deze laatste, opgediend in een fantastische bouillon van champignons, is onvergetelijk evenals de prachtig gepresenteerde desserts: cantaloupe van meloen met yoghurt, venkel, witte chocolade en zwarte gember en kwark van bloedappelsien met thijm, zwitserse snijbiet en hibiscus. C en ikzelf zijn duidelijk enthousiaster dan onze twee tafelgenoten, die iets meer moeite blijken te hebben met de speciale smaken en combinaties en ook wat ontgoocheld zijn over het sobere interieur. Wijzelf hebben in ieder geval geen spijt van onze keuze. 

reis,michelinster,new york

Aureole 

Ook  Aureole aan 42nd Street in Midtown Manhattan tussen 6th Avenue en Broadway is bekroond met een Michelinster.  De eigenaar van het restaurant is Charlie Palmer, in de VS een beroemde tv-kok die talrijke kookboeken heeft geschreven en ook in Las Vegas een restaurant uitbaat met dezelfde naam. Het is een klasserestaurant: chique van inrichting en zeer stijlvol qua bediening, een heel andere stijl als wd-50 en veel meer zoals we ons een sterrenrestaurant voorstellen, dus onze tafelgenoten zijn duidelijk veel enthousiaster dan eerder deze week. Ook wat op tafel komt is van topniveau, zij het misschien iets minder origineel en vernieuwend, maar zeer mooi gepresenteerd. Wij beginnen met Hawaiian hamachi, avocado, pineapple, yuzu citrus and baby red chiso en Wagyu beef carpaccio, shiitake, scallions, taro root, ponzu and lavash. Als hoofdgerecht kiezen we respectievelijk voor John Dory, salsify, marble potatoes, Swiss chard and verjus en pink snapper, basil potatoes, zucchini, red peppers and saffron. Alle borden zijn niet alleen een streling voor het oog maar ook perfect bereid en dus hun Michelinster waard. Als dessert genieten we van een heerlijke chocolate soufflé, pear, hazelnut streusel, vanilla anglaise and walnut ice cream en van Gianduja chocolate, hazelnut financier, five spice caramel and Gianduja ice cream. 

reis, michelinster, new york

Zoals je ziet zijn we opgetogen over de 3 toprestaurants die we vooraf hadden uitgekozen en gereserveerd. Hoe het ons in New York verder verging op culinair gebied lees je in een andere bijdrage.

17:50 Gepost door C en C in Lekker eten op reis | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reis, michelinster, new york |  Facebook |

16-12-11

Kajitsu, New York

In oktober waren we een weekje in New York en natuurlijk wilden we de kans niet laten voorbijgaan om er enkele interessante eetadresjes te gaan bezoeken. New York is niet alleen op cultureel gebied één van de interessantste steden ter wereld, maar ook culinair valt er heel wat te beleven. Hoe we in het algemeen aten in de Big Apple en welke andere restaurants we nog bezochten, leest u in een later artikel wel, maar eerst en vooral wil ik rapporteren over het restaurant waar we het meest van verwachtten: Kajitsu i9th Street, East Village. Het is één van de 9 restaurants in New York met twee Michelinsterren, wat dus al veelbelovend is, maar we zijn vooral nieuwsgierig naar de Shojin keuken, die ontwikkeld is in de oude Zen-Boeddhistische kloosters en beschouwd wordt als de basis van de Japanse keuken. Getrouw aan de Boeddhistische regel om geen leven te nemen, is de Shojin keuken volledig vegetarisch. Om met deze elementaire regels 2 Michelinsterren te verdienen, moet het toch iets zeer bijzonders zijn. We zijn zeer benieuwd! Kajitsu is ondergebracht in een souterrain achter een klein bescheiden geveltje en valt dus helemaal niet op. Ook binnenin is alles zeer sober en het interieur heeft helemaal geen sterallures. We krijgen een tafeltje in een kleine ruimte waar nog drie andere tafels staan, beide eveneens bemand door een koppel. De vriendelijke Japanse bediende brengt ons meteen de drankenkaart. We zijn even in de war en zeggen dat we willen eten, waarop de drankenkaart vervangen wordt door de menukaart. Hierop valt weinig te kiezen: er zijn 2 menu’s, één van 50 en één van 70 dollar. We kiezen voor de grootste mét “sake pairing” (supplement van 34$). Hier dus geen aangepaste wijnen maar aangepaste sakés. En dit wordt een ware revelatie. Ik heb nooit geweten dat er in saké al even grote diversiteit en even veel schakeringen bestaan als in wijn. We krijgen niet minder dan 5 soorten geserveerd, gelukkig in kleine glaasjes.

reis,new york,restaurant,restaurants,michelinster,mic

En dan het eten! Ook een ontdekkingstocht langs ongekende smaken en aroma’s, sommige een beetje vreemd, maar stuk voor stuk in perfecte harmonie met elkaar. Telkens geserveerd op authentieke schaaltjes of kommetjes in porcelein of aardewerk (nog een uiting van de verfijnde Japanse smaak) krijgen we achtereenvolgens: 

  • Terrine van herfstgroenten
  • Rode misosoep met tempura van maitake paddenstoel en Japanse aubergine
  • Huisgemaakte udon (noedels) met goma-dare (sesam-saus), chayote (soort pompoen), shiso (Japanse munt) en shichimi (kruidenmengeling)
  • Traag gegaarde groenten: satoimo (kleine wortelknol), wortel, mizuna (mosterdkool), gebakken tofu, kabocha (Japanse pompoen) en gobo (lange dunne wortel)
  • Assortiment van gegrilde groenten met gerookte sojasaus en een kroket van matsutake (dennenpaddenstoel) en hibiscusblad vergezeld van gegrilde awa-fu (gebrande rijstcake) met zoete sojasaus, boekweitzaadjes en wasabi
  • Hijike (zeewier) rijst met zwarte sesam en konnyaku (wortelknol): gepofte hele granen, sojapoeder, kuroshichimi (zevenkruidenpeper) en huisgemaakte ingelegde groentjes
  • Kinton (puree) van zoete aardappel met tofuroom van kokosnoot
  • Matcha thee met snoepjes van Kagizen-Yoshifusa (befaamde snoepwinkel) uit Kyoto 

Sorry voor de vele Japanse benamingen, maar de meeste  staan voor allerlei gekende en ongekende groenten, paddenstoelen en specerijen want vlees of vis komen hier niet op tafel. Het is een ontdekkingsreis door exotische geuren en smaken, die ons telkens weer verrassen en af en toe eens doen aarzelen. Maar één ding is zeker: vanavond is onze culinaire horizon in één slag aanzienlijk verruimd, niet alleen door de gerechtjes, maar ook door de saké en de Matcha thee. Deze donkergroene en schuimende thee wordt in een kleine portie geserveerd in een drinkkommetje en is zeer intens van smaak. Hij is in de thees wat de espresso is in de koffies: sterk geconcentreerd zodat even nippen volstaat om je mond voor een hele tijd met het rijke aroma te vullen. Wat een sensatie. Onze hoge verwachtingen zijn nog overtroffen en we voelen ons vanavond op culinair gebied verrijkt. Dit zullen we niet gauw vergeten.