02-04-13

Vrijmoed, Gent

banner restaurant.gif.jpg

Begin deze maand opende Michael Vrijmoed, gedurende verschillende jaren de rechterhand van Peter Goossens, zijn eigen restaurant in Gent: Vrijmoed. Wij waren natuurlijk zeer nieuwsgierig en onze verwachtingen lagen hoog. We boekten meteen een tafel en nog vòòr het einde van de maand konden we aanschuiven in het stijlvolle restaurant in de Vlaanderenstraat. Het interieur is sober klassiek, met witte muren, lichtgrijze plafonds en lichtbruin geverniste deuren en ramen. We kregen een mooi tafeltje bij het venster aan de straatkant waar jammer genoeg de ramen de late vrieskou niet helemaal konden buiten houden. We maken er maar meteen een vervroegde paastractatie van en kiezen voor het vijfgangenmenu (69 €) met bijpassende wijnen (30 €). We starten met een mooi glas champagne van Deutz. Die krijgt het gezelschap van 3 hapjes: twee kleine pasteitjes met frisse groene toetsen van erwt, munt en prei en een kommetje met taboulé, een zalfje van paprika en een chip van zoete aardappel. Een mooi begin.

IMG_0866.JPG

Als eerste gerecht krijgen we rauwe makreel met pickles “Tierenteyn”, avocado en rode biet. Nogal hard van kleuren, maar des te zachter van smaak. Er wordt een frisse Verdicchio bij geschonken. 

IMG_0868.JPG

Daarna volgt wat voor mij het hoogtepunt van het menu zal blijken: zeekat (een soort inktvis) met dashi en citrus. Dashi is een Japanse bouillon van wieren en heeft een zeer delicate smaak, zeer oosters.  De zeer droge en ietwat zilte witte Anjou uit de Franse Loirestreek, paste er wonderwel bij.

IMG_0871.JPG

Als derde gerecht krijgen we rode poon met rouille en kokkels in een bouillabaise. Zelden at ik zo’n lekkere kokkels, pure smaak van de zee. Ook de Lirac, een witte Côtes-du-Rhône, was een perfecte begeleider.

IMG_0872.JPG

Als vleesgerecht komt er vervolgens lam uit de Lozère met knolgroenten en cevenne-ui. Het vlees is verwerkt als een warme terrine en smelt in de mond. De Libanese rode wijn die erbij geschonken wordt, mag er best zijn. 

IMG_0877.JPG

Om te eindigen volgt nog een mooi dessertje: cedraat (een citrusvrucht) met witte chocolade, appel en komkommer waarover nog een jenever met dezelfde vruchten wordt gegoten. Bijzonder luchtig en noch zoet noch zuur.  

IMG_0879.JPG

Uiteraard moeten we afsluiten met een koffie. Hier geen espresso, maar “trage koffie” uit Ethiopië. Die wordt geschonken uit een eenvoudige oude koffiekan en heeft een zeer milde smaak. Als versnapering komt er een klein kommetje klassieke dame blanche bij en twee kleine gebakjes (citroen en een brownie met zoute caramel).

 

Onze verwachtingen zijn helemaal ingelost. Gent mag zich gelukkig prijzen met deze nieuwe aanwinst. Na de drie “Flemish Foodies” krijgen we er een nieuwe topper bij. Maar in contrast met de ongedwongen brasseriestijl van Kobe en co, kiest Vrijmoed voor een stijlvol en keurig restaurant en dito keuken zonder daarbij te vervallen in extreme frivoliteiten. Zijn keuken is eerlijk en puur en toch hier en daar verrassend en origineel. De sfeer is ontspannen maar stijlvol evenals de vriendelijke bediening, al moet gezegd dat we toch soms nét iets te lang hebben moeten wachten. Maar ja, in één maand ben je nog niet helemaal gerodeerd natuurlijk. Ik ben benieuwd wat Michelin en GaultMillau ervan zullen zeggen. Die eerste ster zal hopelijk snel komen.

17:50 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (1) | Tags: restaurant, gent, vrijmoed |  Facebook |

25-10-12

La Paix

 banner restaurant.gif.jpg

UPDATE (lees ook onze vorige ervaring)


Na een eerste zeer positieve ervaring twee jaar geleden, hadden we al lang zin om eens terug te keren naar La Paix in Anderlecht. We trokken er heen op een dinsdagmiddag want op de vrijdagavond na, kan je er enkel 's middags terecht. We worden vriendelijk ontvangen in vlekkeloos Nederlands en nadien blijkt dat slechts één van de diensters niet Nederlandstalig is. In Brussel een aangename verrassing. We krijgen een tafeltje aan het raam dat uitgeeft op de Heyvaertsstraat en meteen krijgen we er een gratis attractie bij: op de hoek van de straat staan constant groepjes Afrikaanse handelaars in tweedehandsauto's. Ze keuren de voorbijrijdende occasiewagens, stappen ze in voor een korte testrit en kopen meteen. De aankopen worden onmiddellijk doorgereden naar de kade waar ze ingescheept worden voor Afrika. Een fascinerend schouwspel.


Maar we zijn uiteraard gekomen om te eten. De kaart bevat bijna uitsluitend vleesgerechten. We IMG_7775.JPGbeginnen met een ouderwetse Picon met witte wijn (dat was jàààren geleden...) en krijgen er een zeer origineel hapje bij: een schuimige mousse van geitenkaas op radijzengroen en een crumble van groene thee en sesamzaadjes. Delicieus! Op de wijnkaart vind je een uitgebreide keuze aan mooie, vooral Franse wijnen. We kiezen voor een Château de la Commanderie, Lalande de Pomerol, een stevige rode want we gaan volledig voor vlees vandaag. Als voorgerecht kiezen we beiden voor de suggestie van de dag: risotto met eekhoorntjesbrood en witte pens van patrijs. Een goede keuze, zo blijkt: de risotto is zeer smeuïg en de cèpes (de beste onder de bospaddenstoelen vind ik) passen uitstekend bij het seizoen, evenals de lichte wildsmaak van de witte pens.

IMG_7778.JPG

risotto met eekhoorntjesbrood en witte pens van patrijs


Vervolgens kies ik voor geroosterde caneton met paddenstoelen, rode biet en Baskische bloedworst, eveneens een herfstgerecht in een zeer uitgebalanceerde smaakcombinatie. C kiest voor rundskraai Black Angus van het huis Metzger. Dit laatste gerecht wordt (terecht) enkel bleu geserveerd. Wij houden beiden nogal van rundskraai of onglet, maar zoals deze heeft ze nog nooit gesmaakt: lichtjes gegrild maar o zo mals en smaakrijk. Er wordt een bordje met verschillende structuren van raapjes bij geserveerd, enkele frietjes en een heerlijke béarnaisesaus. Met dit vlees bevestigt La Paix zijn faam als uniek vleesrestaurant. De volgende keer moeten we toch eens één van de specialiteiten proeven: rundsvlees dat gedurende minstens 4 weken in eigen koelruimtes gerijpt heeft. Op "One Life Live It" lees je hier meer over, want zij hadden de eer om de koelruimtes te mogen bezoeken.

 

IMG_7780.JPG

geroosterde caneton met paddenstoelen, rode biet en Baskische bloedworst


 

IMG_7783.JPG

rundskraai Black Angus van het huis Metzger

 

IMG_7784.JPG

structuren van raapjes


De gerechten zijn vrij copieus, zodat we het eigenlijk hierbij zouden moeten laten, maar we zijn zo nieuwsgierig naar de desserts, dat we toch één bordje bestellen om te delen: macarons met een crème van gezouten caramel, kastanjepuree en sorbet van peer. Heerlijk! Afsluiten doen we natuurlijk met een koffietje, vergezeld van enkele knapperige amandelkoekjes en heerlijk zoete blauwe muskaatdruifjes.

 

IMG_7791.JPG

macarons met een crème van gezouten caramel,
kastanjepuree en sorbet van peer


Onze ervaring van twee jaar geleden is nog overtroffen. Goedkoop is het niet (we betaalden 229 €), maar dit is dan ook niet zomaar een brasserie maar een heus gastronomisch restaurant van topklasse, terecht bekroond met een Michelinster. Sterk aanbevolen!





 


 


08:00 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (3) | Tags: restaurant, michelinster, la paix, brussel |  Facebook |

18-10-12

Renard, Beervelde

 renard,beervelde,restaurant

Op één van de laatste zonnige zondagen van het jaar trokken we naar restaurant Renard in Beervelde om er rustig te dineren op het terras. Renard is door ons beter gekend onder zijn oude naam Renardeau die destijds een uitstekende reputatie genoot, maar sinds de heropening na de verwoestende brand in 2001 hadden we er niet veel meer over gehoord noch gelezen. We waren dus benieuwd. Meteen bij aankomst herkennen we de luxueuze sfeer van de grote villa in cottagestijl en bij dit mooie weer ligt het terras er zeer uitnodigend bij. We worden verwelkomd door een vriendelijke vrouwelijke maître d'hôtel die er alles aan doet om ons tafeltje helemaal af te schermen van de brandende zon. We beginnen met een fris glas witte wijn als aperitief en daarbij komt een groot glas op tafel met zelfgemaakte chips en een dipsausje met curry,een bokaaltje met superverse kreukels en een leisteen met twee amuses: een frisse brusschetta en een lenterolletje met sojasaus. Meteen is de toon gezet: alles is prima verzorgd, zéér fris en
renard,beervelde,restaurantrenard,beervelde,restaurantlekker afgekruid. Dit belooft! We besluiten om niet het menu te nemen maar à la carte te gaan. Vooraf krijgen we een klein hapje ter verwelkoming: rauw gemarineerde ombervis met tomaat in een frisse dressing van citrus. Als voorgerecht kies ik voor Deense langoustines met venkel en pompelmoes overgoten met een vanilledressing. De langoustinestaarten zijn supervers en zoals het hoort nauwelijks gegaard zodat 
renard,beervelde,restaurantrenard,beervelde,restaurantze zeer mals en sappig zijn en een beetje zoet smaken. De groentengarnituur is fris gepresenteerd en vooral de lichtjes gedroogde venkel geeft er een speciale toets aan. C heeft gekozen voor een carpaccio van tomaten met zomertruffel en geitenkaas. Een streling voor het oog: schijfjes rode, groene en gele tomaat wisselen elkaar af en hier en daar ligt een schilfer zomertruffel en een toefje geitenkaas waarin eveneens truffel is vermengd. Heerlijk en een frisheid die op deze warme nazomerdag hemels is. We drinken er een zeer lekkere chardonnay bij uit de Pays d'Oc maar die is net niet fris genoeg omdat hij veel te vroeg werd ingeschonken. Voor het hoofdgerecht moeten we opnieuw vrij lang wachten, maar we hebben de tijd! Alleen jammer van de wijn die opnieuw zijn frisheid kwijt is als de gerechten uiteindelijk worden opgediend. Ook nu ogen de borden zeer mooi en uitnodigend.

renard,beervelde,restaurant

 

renard,beervelde,restaurant

Mijn eend met een saus van maple syrup met enoki paddenstoelen en soyascheutjes is perfect rosé gebakken. De zeetong van C eveneens. Deze laatste is origineel gepresenteerd op een bedje van rauw witlof en vergezeld van enkele mosseltjes en garnaaltjes en twee soorten zeegroenten. Navraag bij de ober leert ons dat het gaat om maggi leaf en salt finger. Zéér origineel en lekker. renard,beervelde,restaurantDaarna houden we het bij een koffie waarbij een ruim assortiment zoetigheden: cannelés, macarons met zure kaas, madeleintjes, een biscuitrolletje met jam en kleine boules de Berlin. De hernieuwde kennismaking met de Renard(eau) is een heuse meevaller op alle gebied! Misschien (nog) geen Michelinsterrenniveau, maar toch zeker "een omweg waard". We komen hier beslist nog terug. Voor het geheel betaalden we 80 €  per persoon.

14:03 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (0) | Tags: renard, beervelde, restaurant |  Facebook |