23-12-13

Cuines 33

Een van de restaurants op ons lijstje "Te Proberen" is Cuines 33 in Knokke. Een verjaardag is altijd een reden om eens iets nieuws te proberen en zo kwam het dat we vorige week kustwaarts trokken. Cuines 33 wordt gerund door een trio (broer, zus en schoonbroer) die eerder interessante ervaring opdeden in o.a. Oud Sluis, De Jonkman, Sel Gris en zelfs Comerç24 in Barcelona. Ze lieten een rijwoning in de bescheiden Smedenstraat ombouwen tot een eigentijds restaurant door Lieven Musschoot die o.a. ook tekende voor Pure-C. Het resultaat is een modern en stijlvol restaurant,michelinster,cuines 33interieur waar alles tot in de details klopt: van de glazen- en flessenwand met spiegels achter het buffet tot de gewaagde kleuren van het meubilair en het originele giraffenskelet bij de inkom. We beginnen met het aperitief in de bar en nemen plaats in de opvallend kleurrijke zetels. We gaan voor een gin-tonic waarbij we keuze hebben uit een uitgebreide lijst van gins. Als verwelkoming krijgen we een groen gekleurd bolletje aangeboden dat in de mond ontploft tot een sterke smaakbom. We proeven er o.a. haring in. Daarna komt niet het gebruikelijke assortiment van hapjes maar één stevige hap met o.m. kabeljauw. De kaart biedt o.m. de keuze uit twee tapasmenus van respectievelijk 6 en 8 creaties. Wij kiezen voor het grootste menu en bestellen er een fles chardonnay bij van Francis Coppola. Er komen achtereenvolgens een reeks tapa's op tafel die in grootte niet moeten onderdoen voor wat je elders als gerechtjes krijgt voorgeschoteld. Stuk voor stuk zijn het pareltjes en het is duidelijk dat de chefs hier voorrang geven aan de smaken en de originele combinaties boven de presentatie, al is ook daarop niets aan te merken. Dit is wat we achtereenvolgens voorgeschoteld kregen:

 

IMG_6181.JPG
NOORDZEEGARNAAL: aardappel, yuzu, daikon, dashi, wasabi

IMG_6183.JPG
GREVELINGENOESTER “CÓCTEL”: pompoen, sinaas, cardemon

IMG_6188.JPG
LIMOUSIN “TÁRTAR 33”: zwarte sesam, courgette, pijlinktvis, winterui

IMG_6189.JPG
SINT-JACOBSSCHELP: risotto parmesan, witlof, citroen, escabèche champignons

IMG_6194.JPG
GRIET “TOM KHA KAI”: boekweitnoedels, kokkels, pinda, paksoi

IMG_6196.JPG
WILDE FAZANT: peterseliewortel,  nashipeer, spelt, jus chicorei

IMG_6202.JPG
CASTAŇO: jasmijn, pecannoot, zoute caramel, yoghurt

IMG_6207.JPG
PIŇA: witte chocolade, aloë vera, banaan, gemberbier

 

Wow, wat een parade van schitterende gerechtjes (de term tapas is in dit geval een beetje misleidend). Over alles wat op het bord komt, is nagedacht zodat alle smaken in harmonie zijn. Niets is alleen maar voor het oog op het bord gelegd, alles staat in functie van de smaak. Dàt is het kenmerk van de topchef. We besluiten uiteraard met een heerlijke koffie en enkele zeer lekkere zoetigheden. Cuines 33 is voor ons zeker één van de ontdekkingen van het jaar. De Michelinster en de 15/20 van Gault-Millau bevestigen dit trouwens. Het menu kostte 84 € en met het aperitief, de wijn en de koffie betaalden we 121 € per persoon. We kregen absoluut waar voor ons geld.

IMG_6208.JPG



 

 

 

 

 

17:32 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (1) | Tags: restaurant, michelinster, cuines 33 |  Facebook |

07-11-13

Spaans Dak, Oud-Heverlee

banner restaurant.gif.jpg


IMG_6094.JPGAan de boorden van recreatiepark de Zoete Waters in Oud-Heverlee staat een idyllisch kasteeltje waar ooit Andreas Vesalius woonde. Hier is sinds jaren restaurant Spaans Dak gevestigd.  Sinds kort heeft de jonge generatie haar intrede gedaan. Chef Michel Uyttendaele wordt in de keuken bijgestaan door zoon Jonathan terwijl de andere zoon Kristof sommelier van dienst is. Of de moderne en creatieve kookstijl aan de jonge garde toe te schrijven is of aan chef Michel, is mij niet duidelijk maar één ding is zeker: het Spaans Dak serveert een inventieve eigentijdse keuken en weet duidelijk wat tegenwoordig “en vogue” is.

 

We probeerden zowel het “Zee”- als het “Fijnproevers”-menu, beide vijf gangen à respectievelijk 58 € en 60 €; mét aangepaste wijnen 78 € en 80 €. Maar we begonnen natuurlijk met het huisaperitief: witte wijn, sherry en cointreau, een ongewone maar geslaagde combinatie. De reeks hapjes die erbij gerserveerd werden, gaven meteen de toon aan voor wat later zou volgen. Het waren stuk voor stuk originele en mooi gepresenteerde mini-gerechtjes. Vooral de ‘alcoholvrije champagne van tomaat’ was zéér lekker al is de naam een beetje ongelukkig gekozen. De fantasie sloeg helemaal op hol met de ‘carpaccio van appel gemarineerd in rozenwater en limoen” die we moesten zoeken tussen de kroonblaadjes van een echte roos in een (lelijk) vaasje. Toch wat ver gezocht, vind ik.

 spaans dak, oud-heverlee

2 hapjes: espuma van schorseneren met krokante uitjes en alcoholvrije champagne van tomaat


En dan begon de parade van vijf gangen (x 2). Het is onbegonnen werk hier alle details op te noemen. Alle gerechten zijn een ongelooflijk complexe samenstelling van diverse bereidingen, kunstig samengebracht op één bord. Het is nauwelijks in te schatten hoeveel werk hier is in gestoken. Daarenboven weten ze hier als geen ander hoe een bord mooi gedresseerd kan worden, maar voor mij gaat deze complexiteit wel wat ten koste van de harmonie. Een voorbeeld. Het eerste voorgerecht van het vismenu bestaat uit:

-      Tataki van tonijn met chutney van mango en abrikoos, meringue van rode biet, crunch van  zwarte olijven

-      Tartaar van tonijn met een salade van wilde rijst, gepofte wilde rijst, espuma van wasabi

-      Sashimi van tonijn, salade van rijstvermicelli gekleurd met inkt van inktvis, oosterse bouillon op smaak gebracht met soja en gember

Alles op één bord, begrijp je wat ik bedoel? Vaak ligt de kunst in de beperking.

 spaans dak, oud-heverlee

3 bereidingen van tonijn


Maar, begrijp me niet verkeerd: deze mensen kunnen koken en we hebben lekker gegeten. De gebakken roggevleugel met een open ravioli van groene kool met spek (ik bespaar u de andere ingrediënten) en vooral de gebakken coquille met een mousseline van aardappel en truffel waren heerlijk.  Op het Fijnproevermenu kwamen o.m. twee wildgerechten voor: een frisse tartaar van hert met gebakken eendenlever en gebakken filet van fazant. Beide waren opnieuw mooi gepresenteerd en vergezeld van een resem andere smaken en toch smaakten ze wat braaf en bijna flets. De tartaar van hert en de gebakken eendenlever had ik trouwens liever als twee aparte gerechtjes gezien.

 spaans dak, oud-heverlee

Gebakken coquille, mousseline van aardappel en truffel, chips van truffelfoccaccia,
engelenhaar van aardappel,
crème van donkere balsamico en truffel

spaans dak, oud-heverlee

Tartaar van hert en gebakken eendenlever, salade van linzen, crème van rode biet,
rode bietblokjes gegaard op de BBQ, gel van balsamico en crouton van peperkoek


spaans dak,oud-heverleeAls nagerecht kozen we beiden voor de kaas en kregen verloren brood van brioche gegratineerd met patachouffe, appelsalade met dennenpitten en rozijnen, espuma van appel.  Een goede combinatie maar de appelsalade was iets té nadrukkelijk en overvloedig. Zoals kon verwacht worden, kwamen er bij de koffie nog een hele reeks (6 stuks!) garnituren. Ook hier was ongelooflijk veel werk in gestoken en ze oogden prachtig. Tenslotte een woordje over de wijn. We kregen een zéér goed uitgekozen selectie van vooral Zuiderse wijnen en ze werden zeer gul geschonken: o.a. een Falanghina uit Campanië, een Alentejo uit Portugal en een Verdicchio uit Umbrië. Maar we onthouden vooral de schitterende Rocherolles, een rode Graves uit Frankrijk.

spaans dak,oud-heverlee

 De koffiegarnituren


We verlieten het Spaans Dak met een gevulde maag en een tevreden gevoel. Ze zijn de meesters van de presentatie en kunnen volgens mij nog hoge ogen gooien. Maar ze moeten opletten dat hun creativiteit niet uitmondt in overdreven complexiteit en onnodige effectenjagerij. Als ze er in slagen om de smaken wat meer uitgesproken te maken en met elkaar te laten harmoniëren, zit er misschien wel een Michelinster in.

09:35 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spaans dak, oud-heverlee |  Facebook |

10-10-13

Bon-Bon in Sint-Pieters-Woluwe

banner restaurant.gif.jpg

Jaren geleden aten we zeer lekker bij Bon-Bon in Ukkel. Sindsdien is chef Christophe Hardiquest met zijn restaurant verhuisd naar een villa op de Tervurenlaan in Sint-Pieters-Woluwe en is zijn faam nog toegenomen. GaultMillau kent hem zelfs een fabuleuze 19/20 toe en plaatst hem meteen in de top-5 van België terwijl Michelin het bij (slechts) één ster houdt.  Deze zomer trokken we er heen met grote nieuwsgierigheid en vooral hoge verwachtingen. Het was één van die warme zonnige dagen die de zomer van 2013 rijk was en het was dus zeer welkom dat alle tafels gedekt waren op het stijlvolle en schaduwrijke terras. We werden ontvangen door de vriendelijke gastvrouw in voortreffelijk Nederlands. Het voltallige personeel blijkt Franstalig maar deed zijn uiterste best om ons in het Nederlands te woord te staan.

 

We kozen voor het 3 gangen lunchmenu van à 75 € en voor de aangepaste wijnen à 33 €. Bij het aperitief (champagne en een verrassende rode parelende wijn waarvan ik de naam vergeten ben) kwamen een vier eenvoudige, maar oh zo verfijnde hapjes. We onthouden vooral een heerlijke gazpacho met een krachtig smakend mosterdijs.

IMG_0094c.JPG


Het voorgerecht was een combinatie van rauwe tonijn met een crumble van foie gras. Meteen was duidelijk dat chef Hardiquest een meester is in het combineren van smaken. Op een subtiele manier zijn hier de tonijn en de ganzenlever met elkaar verenigd  en de schaarse andere ingrediënten op het bord (snijboontjes, gefrituurde noedel en een zalfje van ansjovis) voegden er elk een passende extra toets aan toe.

IMG_0098.jpg


De zin voor harmonische combinaties was nog sterker aanwezig in het hoofdgerecht: een sappig stuk op het vel gebakken heek (merlu of colin in het Frans), overgoten met een pittige ratatouille en vergezeld van overheerlijke venusschelpjes, zeekraal en geconfijte aardappel. De heek, ook wel ‘mooie meid’ genoemd, is een ware ontdekking en komt jammer genoeg veel te weinig voor op de restaurantkaarten.

IMG_0099.jpg


Als dessert kwam vervolgens een granité van eau-de-vie, drijvend in een coulis van rode biet. Opnieuw een verrassende maar zeer geslaagde combinatie. Dan volgde een schitterende sabayon van kriekenbier met een pistachesponge. Bij de koffie kregen we een vijftal verschillende versnaperingen, allemaal met zorg bereid en perfect van smaak.

 IMG_0101.jpg

IMG_0102.jpg


Is 19/20 overdreven veel of één Michelinster te weinig? Ik laat het in het midden maar één ding is zeker: dit is topklasse! Deze chef moet het niet hebben van effectenjagerij maar munt uit in creativiteit en is vooral een meester in het combineren van smaken. En dat is alleen de allerbeste koks gegeven. Voeg daarbij een zeer stijlvolle omgeving en een efficiënte en bijzonder attente bediening en je kan GaultMillau wel begrijpen. Komaan Michelin!...

10:31 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bon-bon, restaurant, michelinster |  Facebook |