03-04-09

Na de winter komt de lente!


Vorige week was het hier bijzonder druk: twee keer hadden we vrienden op bezoek, telkens echte lekkerbekken en fijnproevers. Voor elk van hen wilde ik uiteraard lekker koken, en voor onszelf moest het toch ook ieder keer wat anders zijn. Het weer werd mijn leidraad bij het kiezen van mijn gerechten.


Donderdag zou het nog frisjes zijn buiten en voor J en F werd het dus (voor de laatste keer dit seizoen) een uitgebreide zuurkoolschotel met een hammetje, lookworst, spek, kasselerrib en Parijse worst. Ik vind dat dit gerecht zelf alle aandacht verdient en geef er dan ook geen voorgerecht bij. Voor dessert maakte ik .... Meetjeslandse vlaai.


Voor zondag echter werd er lenteweer voorspeld, zodat ik nu zou proberen voor R en J een lentemenu samen te stellen. Na wat snuisteren in mijn kookboeken, ontdekte ik opnieuw het kookboek van Peter Goossens. Ik had het al veel langer, maar had er onlangs nog maar mijn eerste twee gerechtjes uit klaargemaakt. Ik wilde er nog wel eens iets uit proberen.


Goossens


Als eerste gerechtje werd het de 'koude courgettesoep met een caillé van geitenkaas en gedroogde Gandaham'. Die 'caillé van geitenkaas was echter niet te krijgen bij onze kaasboer (Het Mekka van de kaas in Gent), maar er werd ons een verse ricotta (van schaap) ter vervanging voorgesteld. En ik moet zeggen: die was voortreffelijk; geitenkaas had niet beter kunnen zijn, temeer omdat er in de courgettesoep ook rucola en basilicum verwerkt waren. De gehele combinatie was perfect en oogde ook heel mooi. Vervolgens maakte ik een lauw tussengerechtje met verse asperges en zalm met een botersausje op basis van sherry en witte wijn. Ook voor het hoofdgerecht en dessert haalde ik mijn inspiratie bij Peter Goossens: 'melklam met hazelnootvinaigrette' en enkele lentegroentjes en als dessert 'panna cotta'. Hierbij gaf ik mango en een verse frambozencoulis.


Deze gerechten konden alleen maar slagen mits gebruik te maken van zeer goede produkten. En gelukkig maar, die kwaliteit hebben we hier in Gent! De zuurkool en het bijhorend assortiment van vlees kwamen van bij 'slagerij Zwaenepoel'. Het allereerste melklam was hier zopas geleverd en werd dus meteen ons hoofdgerecht op zondag. De smaak van het lamszadel was buitengewoon, en het vlees smolt werkelijk op de tong. De pecorino kwam zoals reeds gezegd van bij 'het Mekka van de Kaas', en de zalm kocht ik bij vishandel 'De Vis'.


Koken met zulke ingrediënten is een waar plezier, en met toprecepten als deze is het genoegen nog groter. Ik kijk er al naar uit om nog andere gerechtjes van dit kookboek uit te proberen.

23-09-08

Welkom Louisa!


Vandaag schuiven we het culinaire even opzij om met trots de geboorte te melden van onze eerste kleinkind LOUISA. Ze is een wolk van een baby en zag gisteren, maandag 22 september 2008, om 10 uur 's ochtends het levenslicht in het Sint-Elisabethhospitaal te Ukkel. Ze weegt 3,625 kilogram en is 53 cm lang. De baby, Mama Karien en papa Hendrik stellen het prima!

09:47 Gepost door C en C in Divers | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-09-08

Nuttig en aangenaam

Voor het eerst een artikeltje waarvan ik niet weet op welke blog ik het moet plaatsen, er is immers zowel een reis- als een culinair kantje aan. Ik plaats het dus maar op beide. 


Deze week waren we uitgenodigd bij C en A, vrienden van het eerste uur. Hun zoon W is met zijn vriendin E op reis geweest naar China, onze volgende reisbestemming, en daar wilden we natuurlijk alles over vernemen. C vond het een goed idee om dat bij haar thuis te doen en dan konden we meteen “een hapje” mee-eten. Kwestie van het nuttige aan het aangename te paren. Maar wie C kent, weet dat zij daarbij op geen moeite kijkt en er meteen een vorstelijke maaltijd van maakt. Er werd gekozen voor een woensdagavond omdat zowel C, W als E dan vrij zijn. Alleen A, de gastheer, moest werken maar ja, hij zou wel voldoende krachten overhouden om de wijn te schenken. 


Bij aankomst worden we ontvangen door een lichtjes opgewonden C. Haar rode wangetjes verraden dat ze nog “in volle voorbereiding” is. Ze is vandaag uitzonderlijk tóch moeten gaan werken en heeft dus wat achterstand opgelopen. We merken op dat ze dan beter het eten had laten vallen, maar dat was voor de immer gastvrije C natuurlijk geen optie. Voorlopig staat ze er alleen voor want W en E zijn bezig hun auto te verkopen en A is nog niet thuis. We nemen dus in afwachting met ons tweetjes plaats in de salon en al snel komt A thuis en hebben W en E hun verkoop afgesloten. De gesprekken komen dan ook al snel op China en het enthousiasme van de jonge reizigers is groot. Alles is prima verlopen en ze hebben een prachtige reis gehad. Wij gaan Guilin
volgende maand met een georganiseerde groepsreis (daarover natuurlijk later véél meer op “deblogvancenc”, dus we vragen hen naar alle details. Gezien onze reis in groep en volgens een vooropgesteld programma verloopt, hebben we natuurlijk weinig marge, maar E geeft ons toch een paar concrete suggesties die we hopelijk zullen kunnen volgen, zoals bv een stemmige avondmarkt in Beijing. De meest interessante suggestie is echter een groots massaspektakel met 600 figuranten op de Lirivier in Yangshuo. De regisseur is Zhang Yimou, die ook de inmiddels legendarische openingsceremonie regisseerde op de jongste Olympische Spelen. Maar ook W’s en E’s dagelijkse ervaringen in hun contacten met de chinezen, zijn voor ons zeer interessant. We hangen aan hun lippen.
 


Intussen heeft A de champagne ontkurkt en heeft C de hapjes op tafel gebracht: krokantjes met diverse dipsauzen maar vooral een heerlijke zelf gebakken pizza met geitenkaas en rucola. Er wordt zoveel verteld dat C een paar keer moet aandringen om aan tafel te komen. mosselsoep
Hier wacht ons een mosselsoep met fijngesneden tomaat waarin uiteraard talrijke geurige verse mosseltjes zwemmen. De gastvrouw schept er in ieder bord nog een gulle schep mosseltjes bovenop. Dit is hemels en duidelijk meer dan de prelude tot een “klein etentje”. A schenkt er een lekker fris wit wijntje bij. We genieten en intussen vertellen W en E vol geestdrift verder over hun Chinese ervaringen. Het is bewonderenswaardig hoe goed zij daar op hun eentje hun weg gevonden hebben en zonder problemen hun goed voorbereide reis hebben kunnen volbrengen. Wij krijgen er meer en meer zin in. Tussen voor- en nagerecht krijgen we de foto’s te zien: een 400-tal. Die geven, meer dan alle fotoboeken samen die we al hebben doorgenomen, een zeer concreet beeld van wat ons te wachten staat. Zij hebben er de voorbereidingen voor de Olympische Spelen gezien (ze Blu Lobsterreisden terug af naar huis de dag vóór de opening); wij zullen er misschien de sporen nog van zien. Een andere interessante tip is één van de toprestaurants in Beijing: Blu Lobster in het Shangri-La Hotel van de Ierse kok Brian McKenna. Hier hebben E en W het culinaire hoogtepunt van hun reis beleefd. Heel origineel is het afsluitende dessertje mét tandenborstel. Jammer genoeg zal ons programma geen ruimte bieden om er ook te gaan eten, vrees ik.


C slaagt er zowaar in om gedurende de fotovertoning uit haar keuken te blijven en mee te kijken, alhoewel… op het einde blijkt ze toch terug in de keuken te zijn geglipt waar ze even later naar buiten komt met het hoofdgerecht: tagliatelle met een rolletje van kalfsvlees opgevuld met parmaham en mozzarella. Het aroma komt ons tegemoet. Dit is zéér lekker, al vindt de gastvrouw dat er meer saus op moet. Ten onrechte, maar ja échte chefs zijn nooit helemaal tevreden van hun werk en vinden altijd dat het beter kan. Wij zijn zéér tevreden en genieten. Je kent C niet als je denkt dat het hiermee afgelopen is. Ze heeft hedendaags china
inderdaad nog een heerlijke zelfgebakken appeltaart in petto mét koffie natuurlijk. Tijd om ook nog even de reisliteratuur en documentatie over China boven te halen, een hele tas vol: reisgidsen, landkaarten en stadsplans, folders van hotels en restaurants en een paar kanjers van fotoboeken o.a. van National Geographic en Knack Weekend. Heel interessant is “Hedendaags China” (uitgeverij Librero) met praktische weetjes over het dagelijks leven in China. point itMaar nog praktischer is een Chinees taalgidsje en vooral “Point it”, een klein boekje zonder woorden maar boordevol foto’s van allerlei voorwerpen en situaties die je kan aanwijzen als je iets duidelijk wilt maken. Dit lijkt me een must voor elke reiziger in om het even welk vreemd land. We nemen de hele tas mee om ze rustig thuis nog eens door te nemen.
 


Dit was echt een geslaagde avond: bijzonder nuttig voor de voorbereiding van onze reis naar China en aangenaam dank zij de gastvrijheid en de culinaire verwenning van de gastvrouw en –heer. Bedankt E & W, bedankt C & A.

10:21 Gepost door C en C in Divers | Permalink | Commentaren (0) | Tags: culinair |  Facebook |