11-04-10

Lijsterbes

banner restaurant.gif
Geert Van Der Bruggen
van restaurant Lijsterbes heeft dorpsgenoot Guy Van Cauteren van ‘t Laurierblad voorbijgestoken en runt nu in Berlare het enige met een Michelinster bekroonde restaurant. Het  ligt net voorbij de drukte van het Donkmeer van Overmere. Langs een lange oprit kom je op de parking, die echter niet groot is en bij onze aankomst reeds vol staat.lijsterbes We moeten dus een paar 100 meter verder gaan parkeren langs de straat. Het restaurant is ondergebracht in een modern verbouwd pand en voor je aan de voordeur bent, kan je door grote ramen binnenkijken in de keuken. Dat wekt al vertrouwen, vind ik. In de tuin staan alle bomen en struiken er netjes in vorm gekapt bij, een beetje overdreven zelfs, want het lijkt alsof er hier eerder een coiffeur dan een tuinman aan het werk was. Ook het interieur is netjes verzorgd en strak afgelijnd. We nemen plaats in de ruime bar-salon voor het aperitief. Er wordt ons een cava voorgesteld en meteen komt een schaal op tafel met rauwe groenten en een tapenade-achtige dipsaus. Daarna volgen nog drie eenvoudige, maar lekkere hapjes: een sushi-rolletje van rauwe makreel, een lepel met  en een bordje met inktvis.  

Er is een menu (6 gangen voor  90 €  of  60 € zonder kreeft en kaas). Verder is er een verrassingsmenu (85 € voor 4 gangen) en natuurlijk ook de kaart. Wij houden het bij het 4 gangenmenu, dus zonder kreeft. Er zijn bij elk menu 2 wijnselecties mogelijk waarvan selectie 2 mij het meest aantrekkelijk lijkt: een Oostenrijkse Grüner Veltliner, een Portugese witte uit de Douro en een Spaanse Tempranillo uit de Ribera del Duero. Het menu mét aangepaste wijnen komt op 85 €, maar het ontgaat mij dat de tweede selectie duurder is dan de eerste. Uiteindelijk zullen we 50 € per persoon betalen voor de aangepaste wijnen en dat is veel vind ik. Het dient echter gezegd dat de wijnen stuk voor stuk uitstekend zijn, maar voor die prijs hadden we gemakkelijk een goede fles witte én een goede fles rode wijn kunnen kiezen op de kaart... Het menu van vandaag begint met groene asperges van Carpentras met gegrilde hoevekip van Gers vergezeld van een slaatje van asperges en mangalicaham. Dit alles gepresenteerd op een grasgroen soepje. Zeer mooi gepresenteerd en prima van smaak: de licht gegrillde kip is supermals en wordt omringd door enkele flinterdunne, bijna rauwe, knapperige aspergesnippers. Lekker en duidelijk lente! Daarna volgt een grote gebakken zeetong met  artisjok en uien van Roscoff. Deze laatste zijn blijkbaar een specialiteit uit Bretagne, een beetje zoetsmakende roze ui, die hier geserveerd is in de vorm van een lepel uiencompote op een uienblaadje. Aan de andere kant van het bord contrasteert de scherpe smaak van artisjok. De versgebakken sappige tong overbrugt beide smaken moeiteloos en brengt ze in harmonie met elkaar. En dan de hoofdbrok: melklam van de Limousin (het is Paaszaterdag, dus zéér gepast!). Het witte vlees bewijst dat we te maken hebben met een piepjong diertje, heel wat anders dan wat we doorgaans als lamsvlees krijgen opgediend. Dit is enkel te vergelijken met de speenvarkentjes van amper enkele weken oud, die ze in Noord-Spanje zo lekker kunnen klaarmaken. Het vlees is succulent en op drie manieren bereid: de bout aan het spit, de schouder zacht gegaard met kruiden en de ribbetjes op de hete plaat gebakken. Het geheel wordt vergezeld door twee heerlijke aardappeltjes en seizoensgroenten met kruidenboter. Dit gerecht alleen al verantwoordt ruim de Michelinster, heerlijk! De Spaanse Tempranillo past er uitstekend bij. Als afsluiter komt er nog een dessert en ook dat onderscheidt zich van het gewone: citroenen van Michel Bachès in een soepje van citrus- en rode vruchten, een  verfrissend dessertje waarin de ecologisch geteelde citroenen zorgen voor een verfijnde zuurheid, zonder dominant te zijn. Ze worden gekweekt door Michel Bachès, een boomkweker in de Franse Pyreneeën, die zich gespecialiseerd heeft in citrusvruchten (agrumes), die hij in de hele wereld gaat ontdekken. We sluiten af met een heerlijk kopje koffie waarbij uiteraard een resem lekkernijen.  

Vanavond is nog maar eens bewezen dat een Michelinster garant staat voor klasse! Dit was inderdaad veel beter dan onze laatste ervaring in ’t Laurierblad. Niet dat we daar niet tevreden waren (zie onze commentaar), maar chef Van Der Bruggen is helemaal mee met de moderne gastronomie en weet met de keuze van zijn ingrediënten en zijn creativiteit duidelijk meer te verrassen dan Guy Van Cauteren. Deze laatste kookt waarschijnlijk nog altijd even goed als in zijn tweesterrenperiode, maar het is ons duidelijk geworden dat de gastronomie én onze smaak (vooral in de laatste jaren) zeer veel geëvolueerd zijn. En blijkbaar denkt ook Michelin er zo over.

30-03-10

Pure-C

banner restaurant.gif

Zie ook ons recenter bezoek in mei 2013. Klik hier


Enkele weken geleden opende driesterrenchef Sergio Herman van restaurant Oud Sluis een resto-bar in Cadzand. Het restaurant en bar zijn gevestigd in het stijlloze en wat gedateerde Strandhotel en draagt de naam Pure-C (spreek uit op zijn Engels en dan merk je dat de C slaat op de zee). De locatie is ideaal : bovenop de dijk en dus met mooi uitzicht over zee en strand, die in Cadzand nog ongerept zijn. Maar, zoals gezegd, het gebouw oogt wat ouderwets en een beetje uitgeleefd. Een groot bord vertelt ons echter dat er renovatiewerken gepland zijn en dat Pure-C al helemaal vernieuwd is. En dat klopt: een fris en helder strak interieur in witte en zachtbeige kleuren met veel licht. De zaal bestaat hoofdzakelijk uit een verbouwde veranda met drie grote lichtkoepels die zeer handig en esthetisch aangekleed zijn. In het midden staat een grote houten tafel voor grote gezelschappen en die wordt links en rechts geflankeerd door een soort

Pure-C A

eiland van telkens vier rug aan rug geplaatste halfronde banken en dito tafels. Hier kunnen duo’s plaatsnemen, maar er is ruimte genoeg voor vier personen. In het midden van elk eiland zorgt een groep brandende witte kaarsen voor de sfeer. Heel intiem zijn drie kleine tafeltjes aan het venster: hier draaien koppeltjes hun rug naar de zaal en hebben een mooi zicht op de weidse zee. Tenslotte zijn er achter opengeschoven gordijnen nog vier ruimtes die plaats bieden voor iets meer discrete etentjes. Alles is duidelijk zeer goed doordacht en bijzonder stijlvol ingericht. Klasse en terzelfdertijd een leuke, ongedwongen sfeer. Voor de bediening staat een team in van vriendelijke en vlotte jongemensen, vlekkeloos uitgedost in een moderne en sportieve outfit, alles perfect in lijn met het geheel. Helemaal afzonderlijk is er nog een ruime trendy bar. 


De kaart is zeer beperkt : 5 gerechten (oesters, tom ka kai soep met krab, zeebaars, Angus beef en een groentenschotel) en een « Plateau Sergio » die een impressie moet geven van de stijl van de meester. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen voor- en hoofdgerechten en de prijs varieert tussen de 20 en de 34 Euro. Verder is er een 3-gangenmenu à 35 Euro en een « beleven, delen en proeven menu » à 45 Euro. Wij gaan voor het menu van 35 Euro. Die bestaat vandaag uit een ceviche van makreel met groene asperges en paprikacoulis, zeebaars met gambarisotto, tomatenvierge en peterselie-olie en tenslotte de keuze tussen bio-kazen uit de regio en enkele internationale toppers of ananas, munt en citroengrasgranité. Omdat wij niet gek zijn van ananas kiezen we beiden voor de kaas. We beginnen echter met een fris glas witte wijn als aperitief en krijgen er naast de grissini met Pure-C Bdipsaus van zeekraal een glaasje bij waarin grijze garnalen, kokkels en mosseltjes in een citrusvinaigrette. Er staat een knapperig grof broodje op tafel met goudgele boter uit de streek, de beste die ik ooit proefde. Voor bij het eten kieen we voor een Zuid-Afrikaanse Sauvignon Blanc van het huis La Motte uit Franschhoek dat we hebben leren kennen van zijn uitstekende pinotage. Ook deze witte wijn is uitermate lekker! Met zijn 30 Euro is hij een van de goedkopere op de kaart. Het voorgerecht oogt verleidelijk mooi: op een brede lange lijn ligt de gemarineerde makreelfilet kleurrijk omringd door allerlei kraakverse groenten: groene asperges, diverse slablaadjes, romanesco, tuinbonen, een radijsje en enokipaddenstoelen. Het geheel is bestrooid met een kruidige crumble Pure-C Cen op de rand van het bord is een feloranje streep gelegd van paprikacoulis. Zeer mooi ! Dan volgt het hoofdgerecht: een (eerder klein) stuk zeebaarsfilet, perfect gebakken op het vel ligt op een smeuïge risotto waarin blokjes gamba. Het gerecht zwemt in een peterselie-olie en is omringd door verschillende strukturen van tomaat: een pâte, een gelei, een crumble en enkele gestoomde kerstomaatjes ter versiering. Onnodig te zeggen dat alles in perfecte harmonie is. Heerlijk ! Dit is eenvoudig en tóch pure klasse. We genieten!  De kaas wordt geserveerd op een fraaie houten plank. Voor elkPure-C D liggen er vijf mooie stukken: 3 Franse (o.a. Munster en Livarot), 1 Engelse en 1 Nederlandse (oude uit Biervliet). Als zoete toets liggen er twee rolletjes gelei van kweepeer bij en wat fijngemalen noten. Ook het begeleidende brood met krenten en noten smaakt lichtjes zoet en is opnieuw vergezeld van die ongelooflijk lekkere boter. We zijn blij dat we niet voor de ananas gekozen hebben! Uiteraard sluiten we af met een koffie en daarbij worden we verwend met een vijftal zeer lekkere zoetigheden. Vooral het glaasje met een gelei van zoethout en een sorbet van gin-fizz is zeer speciaal. Voor het geheel (aperitief, wijn én koffie inbegrepen dus) betalen we 125 Euro en kregen meer dan waar voor ons geld ! Pure-C is een absolute aanrader. Je mag dit natuurlijk niet vergelijken met Oud Sluis, maar wat je hier op je bord krijgt is zeker ook geen ordinaire brasseriekeuken. In alles (inrichting én keuken) vind je hier de drang naar perfectie van Sergio Herman terug. Het concept is af en niets is hier toevallig. Over de kleinste details is goed nagedacht en alles is perfect georganiseerd zodat de aanwezigheid van de meester zonder enig probleem door het personeel kan opgevangen worden, ook al liet de bediening een paar kleine steekjes vallen. Hier komen we ongetwijfeld nog terug, en waarschijnlijk nog meerdere keren!

 

16-03-10

Fiskebar

banner restaurant.gif


Het valt niet altijd mee om op zaterdagmiddag een restaurant open te vinden. We waren vorige zaterdag dan ook blij dat we Fiskebar op de Antwerpse Marnixplaats toch open vonden. We hadden al veel goeds over dit visrestaurant gelezen en besloten het maar eens te proberen. Achter de hippe zwartgeverfde gevel schuilt een eenvoudig interieur dat inderdaad meer weg heeft van een bar dan van een restaurant : eenvoudig meubilair, een beetje slordig maar het oogt aantrekkelijk en gezellig. Fiskebar 1De naam en enkele oude scheepslantaarns moeten duidelijk maken dat dit een puur visrestaurant is waar geen vlees op de kaart staat. Als we er even na 12 uur binnenstappen is er nog bijna geen volk, maar al gauw loopt het restaurant helemaal vol. Er zijn opvallend veel Nederlanders onder het hoofdzakelijk niet zo jonge publiek. Er zijn geen menukaarten maar je kan alles aflezen van grote borden tegen de muur. Er is een ruime keuze. Op het bord staan alle actueel beschikbare vissoorten opgesomd: kabeljauw, rog, staartvis, tarbot, zeetong, zeebaars,  zalm, tonijn, … Als je hiervoor gaat, wordt je vis eenvoudig gegrilld en opgediend met een slaatje en rijst, aardappelen of puree. Puur natuur dus. Daarnaast is er ook een suggestiebord met een 6-tal meer gesofistikeerde gerechten. De voorgerechten blijven allemaal onder de 10 Euro en (bijna) alle hoofdgerechten kosten minder dan 20 Euro. Heel redelijk dus. We beginnen met een klein voorgerechtje, resp. garnaalkroketten (8,50 Euro) en vissoep met croutons en rouille (6 Euro). Beide gerechten bevestigen meteen dat we hier op het goede adres zijn voor een meer dan middelmatige brasseriekeuken. Zowel de kroketten als de vissoep zijn zoals kroketten en vissoep moeten zijn : geen tierelantijntjes maar een hoofdrol voor de verse vis van prima kwaliteit . Fiskebar ADaarna kiezen we beiden voor één van de suggesties: ik neem de heilbot met geplette aardappelen met kruiden, olijfolie en een lichte parmezaansaus (19,50 Euro) en C kiest voor de zwaardvis met babyaubergines en wasabipuree (17 Euro). Ik krijg een stevig uit de kluiten gewassen stuk spierwitte heilbot op het vel waarvan het vlees heerlijk mals en tamelijk sappig is gebleven al mocht het voor mij iets minder lang in de pan gelegen hebben. De begeleidende aardappelen zijn grof geplet en hebben door de overvloedige verse groene kruiden een licht zure smaak. De kaassaus is dun en zeer discreet. Het geheel wordt nog aangevuld met een lekkere macedoine van gestoofde courgetten, worteltjes en erwtjes. Het is een royale portie maar het smaakt voortreffelijk en ik eet, niet zonder enige moeite, mijn bord helemaal leeg. Bij C is er zo mogelijk nog meer enthousiasme : haar zwaardvis is perfect gebakken en helemaal niet droog. De saus heeft duidelijk Oosterse toetsen (Indische en Thaise) en is behoorlijk pittig. We overgieten het geheel met een degelijke Spaanse Verdejo uit Rueda (20 Euro) en sluiten af met een geurig kopje koffie.  


We troffen in Fiskebar een zeer gezellige en ongedwongen sfeer en we werden heel vriendelijk bediend door het jonge personeel maar we onthouden vooral de eerlijke keuken zonder fantasietjes : eenvoudige gerechten waarin de verse vis de hoofdrol heeft en dus volledig tot zijn recht komt. Een aanrader voor elke visliefhebber !