06-05-11

Brasserie Bozar

restaurant,brasserie,bozar,brussel

Vorig weekend bezochten we de Luc Tuymans retrospectieve in de Brusselse Bozar. Dé kans om de nieuwe gelijknamige brasserie uit te testen waarover we al veel goeds gelezen hadden en het feit dat ze wordt uitgebaat door David Martin van de onvolprezen Brasserie La Paix, zorgde voor hoge verwachtingen. We waren ook nieuwsgierig naar de Nederlandstaligheid van het personeel, want daarover hadden we wél al klachten gehoord. En bij de telefonische reservatie werd onze vrees al bewaarheid: we werden te woord gestaan door een Spaanse die niet alleen geen Nederlands maar ook nauwelijks Frans en Engels sprak. Bij onze ontvangst werd echter alles goed gemaakt door een vriendelijke rasechte Vlaamse dienster en ook de rest van het (franstalige) personeel deed echt zijn best om nederlands te spreken. Ook de rest viel reuze mee: de brasserie is een stijlvol ingerichte ruimte met veel bruin en wit en grote vensters die uitgeven op de Baron Hortastraat (zijkant van Bozar, aan de trappen naar het Warandepark) en de kaart is een voorbeeld voor alle brasseries: eenvoudige gerechten en enkele Belgische klassiekers zoals garnaalkroket en filet américain. Maar daarnaast vind je ook streekgerechten uit diverse andere Europese regio's: melkkalf uit de Corrèze, Beiers Simmentalrund, inktvis uit Biarritz. De klemtoon ligt vooral op vleesgerechten wat gezien de band met La Paix natuurlijk niet verwonderlijk is. We beginnen met respectievelijk "Dujardin"-salade met inktvis en groenten doordrenkt met Japanse azijn (15 €) en gepelde lichtgekookte eitjes van scharrelkippen uit de Coudriers-boerderij met gerookte paling, peterseliegroen en soldaatjes (16 €). Beide gerechten zijn best wel origineel en licht en fris en de porties zijn nogal groot. De inktvis ligt in het hart van een krop geelgroene sla en in het smeuïg licht gekookt eitje zijn minuscule blokjes gerookte paling vermengd. Daarna kiezen we beiden voor vlees: ik de gegrilde entrecote van Beiers Simmentalrund met bearnaise met hoeveboter (uit Josper-houtoven op Argentijnse kolen) (26 €) en mijn echtgenoot de gesmoorde melkkalfsborst uit Corrèze met mosterd en peterselie (22 €). Prima allebei! Ook hier is La Paix duidelijk niet ver af en zijn de porties aan de grote kant. We drinken er een fles fruitige witte wijn bij uit de Bouches du Rhône en genieten nadien nog van een kopje sterke koffie. In totaal betalen we 112 € en meteen is opnieuw bewezen dat je in Brussel goedkoper tafelt dan pakweg in Antwerpen of Gent. Het is duidelijk: hier komen we ongetwijfeld nog terug.

09:37 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (4) | Tags: restaurant, brasserie, bozar, brussel |  Facebook |

07-04-11

L'Air du Temps

banner restaurant.gif.jpg

Onlangs was het weer Restaurantweek en dat is voor ons telkens de gelegenheid om voor een redelijke prijs in een sterrenrestaurant te gaan eten. Een lunch aan 22 euro voor drie gangen, desgevallend vermeerderd met 10 euro per Michelinster, dat is een buitenkans. Dit jaar pikten we er l’Air du Temps uit, één van de 13 tweesterrenrestaurants in België. Op een dinsdagmiddag trokken we naar Noville-sur-Mehaigne in een voor ons zo goed als onbekend hoekje van de provincie Namen, net over de grens met Waals-Brabant. Het restaurant is ondergebracht in een oud herenhuis langs de Leuvense steenweg maar het interieur is modern en luchtig, met grote vensters die uitgeven op een stijlvol ingericht tuinterrasje. We worden ontvangen door de gastvrouw, correct en vriendelijk al zouden minstens een paar woordjes Nederlands toch geapprecieerd worden. Het restaurant loopt trouwens al gauw vol met een voor 80% Vlaams cliënteel. Maar goed, het eten is belangrijker en... dat werd absolute klasse! We begonnen uiteraard met een fris glas champagne en kregen er ter verwelkoming de volgende hapjes bij: cocktail van mandarinewater, een bel van soju (Koreaanse rijstwijn) en groene citroen en een UV-filter van vitelotte-aardappel met goudakaas, drie sensationele voorproefjes van wat ons te wachten stond.

Air du Temps 1.jpg

Vervolgens werden als “Fingers Snacking” achtereenvolgens rijstcrackers met garnalendressing, scheermessen in hun eigen vocht met koriander en gember en een praline van ganzenleverpraliné en concentraat van café passion opgediend. Deze laatste was een pure sensatie, zowel qua smaak als qua presentatie: de “praline” lag op een kommetje waarin dennentakken met stikstof werden overgoten zodat het aroma van de takken via de rook in de praline werd opgenomen. Samen met een subtiele chocoladesmaak werd de ganzenlever hierdoor omgeven door een originele mengeling van gewaarwordingen. Meteen was duidelijk dat chef Sang Hoon Degeimbre terecht gerekend wordt tot de meest vernieuwende generatie van Europese koks. Eerder deze maand was hij trouwens te gast op het “Flemish Primitives” congres in Oostende waar Europese topkoks, onder wie Rene Redzepi (Noma, DK), Michel Bras (Bras, FR) en Sergio Herman (Oud Sluis, NL), ervaringen uitwisselden.


En dan komt het eigenlijke menu. Eerst krijgen we kort gegaarde witte koolvis (lieu jaune) in curcumasap met venusschelpen en kokkels en wilde kruiden en daarbij worden nieuwe Air du Temps 2.jpgaardappeltjes geserveerd die gekookt zijn in mos. De chef komt ze persoonlijk op het bord dresseren. Een schitterend gerecht waarvoor hij gisteren ongetwijfeld zijn inspiratie gehaald heeft bij René Redzepi. We krijgen er een (schaars geschonken) glaasje witte wijn bij uit Toscane. Daarna volgt de “Purple Duck”: eendenborst Mulard met rode kool, paarse ajuin en een variatie op dezelfde kleur. Air du Temps 3.jpgEen lust voor het oog en een streling op de tong! Hierbij drinken we een verrassende Carnuntum uit Oostenrijk, al even zuinig geschonken. Afsluiten doen we met romige chocolade met texturen van citroen en limoen Air du Temps 4.jpgen met saképarels en citroenkaviaar. Een perfectie harmonie van zoet en zuur. Het werk is natuurlijk niet af zonder koffie en ook hierbij worden we weer verwend met een viertal met zorg en veel creativiteit bereide zoetigheden: cakejes met citroencrème, madeleintjes, gelei van rood fruit, guimauves van chocolade en een glaasje met citroenmousse. Dit was een echt festijn en dank zij de restaurantweek aan een zeer redelijke prijs al moet gezegd dat het aperitief, de wijn en de koffie als supplement de basisprijs van 42 euro bijna verdubbelden. Vooral de 16 euro voor twee kleine glaasjes wijn vond ik er wel iets over... Maar toch: dit is één van de beste adressen in België. 

Air du Temps 5.jpg


04-02-11

Aneth, Brugge

We hadden nog altijd een cadeaubox liggen voor « Les Jeunes Restaurateurs d’Europe » van vorig jaar en het werd de hoogste tijd om die op te gebruiken. De keuze was niet gemakkelijk maar uiteindelijk kozen we voor restaurant Aneth in Brugge. We kwamen er aan op een koude vrijdagmiddag in januari en op een jong koppeltje met baby na, waren we er de enige gasten. Ondanks de warme ruimte in de karaktervolle art-decovilla, was het er dus niet echt gezellig. De ontvangst en bediening waren nochtans vriendelijk. Onze bon gaf recht op een viergangenmenu, maar uiteraard namen we eerst een aperitief, respectievelijk een droge sherry en een lekkere, eveneens droge madeirawijn. Met deze laatste ben ik niet zo vertrouwd, maar je hoort er zo vaak lovend over spreken, dat ik het eens wou proberen. Het werd een ontdekking en ik zal ongetwijfeld in de toekomst nog meer die keuze maken. Als begeleing ervan en als voorsmaakje op het echte menu kregen we achtereenvolgens: koude kaaskroketjes; varkenswangetjes met chips van groenten, kroepoek en dipsaus van geitenkaas; open ravioli met Mechelse koekoek; een vissoepje met tarbot en espuma van koriander en tenslotte een trio bestaande uit gerookte paling met kruidencrumble, gemarineerde zalm en handgepelde garnaaltjes met tomatencoulis en espuma van wasabi. Een hele mond vol en een uitstekende start!

 

En dan het menu. We begonnen met rivierkreeftenstaartjes met rivierkreeftentartaar,  romanesco, bloemkoolcaviaar, ansjoviscrème, crème van pickles en thee van garnalen. Een perfect uitgebalanceerde combinatie, mooi gepresenteerd en zéér lekker. Daarna volgde op het vel gebakken zeebaars met een salade van koriander en notencrumble. Mooi gebakken superverse vis, nog mooi sappig en vol van smaak; de koriandersalade gaf er een frisse toets aan. Daarna nog méér vis (wij hebben niet liever...): gebakken leng met kalfsjus, jonge prei, popcorn en gestoofde spitskool verfijnd met dragonazijn. Een minder bekende maar daarom niet minder lekkere vis en het moet gezegd, de kalfsjus paste er prima bij. Als wijn kozen we een Spaanse witte uit Catalonië: Odysseus, Priorat, Vinedos de Ithaca gemaakt van de Pedro Ximenezdruif, die vooral wordt gebruikt voor sherry. Een ietwat scherpe en specifieke smaak maar best wel lekker. Het menu werd afgesloten met een chocoladedessert met citroencrème, veenbessenijs en -gel en kleine pannenkoekjes. Een lust voor het oog én de tong!

 

Maar daarmee was het nog niet gedaan! Bij de koffie kwamen wel een 10-tal hapjes: o.a. kruidenmarchmellows, crème brûlée van viooltjes, mousse van witte chocolade, crème van passievrucht, macaron met banaan, keuze uit huisgemaakte pralines, ... een waar smulfestijn. Zo kan je rustig een poos aan tafel blijven nagenieten van een ronduit prachtige maaltijd.  Dank zij onze cadeaubox kwamen we er vanaf met 50 Euro (aperitef, wijn en koffie). Bedankt H&K.

 

10:18 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (3) | Tags: brugge, restaurant, restaurants, michelinster |  Facebook |