14-09-11

Nuance, Duffel

banner restaurant.gif.jpg

Om onze huwelijksverjaardag te vieren, trokken we dit jaar naar Duffel naar het veel geprezen Nuance van Thierry Theys, een jonge veelbelovende chef die in de kortste tijd twee Michelinsterren wist te veroveren. En het werd een echt feest! Het restaurant ligt tegenover het imposante Duffelse gemeentehuis en is ondergebracht in een voormalig bankgebouw, zeer vakkundig en met veel smaak omgebouwd tot een modern restaurant. De lichtbeige stoelen en witte tafelkleden steken scherp af tegen de donkere muren terwijl lichtergekleurde houten wanden en deuren het evenwicht houden tussen de contrasterende kleuren. We worden zeer vriendelijk ontvangen en naar onze plaats geleid door de vrouw des huizes. De zaal zit zo goed als vol en loopt nadien zelfs helemaal vol, maar desondanks heerst er een rustige en ongedwongen sfeer. Het personeel beweegt geruisloos door de zaal en is zeer vriendelijk en efficiënt. We kiezen voor het menu “Smaaknuances” à 80 Euro + 30 Euro voor de bijpassende wijnen, maar beginnen natuurlijk met een aperitief. Voor de gelegenheid mag het natuurlijk een champagne zijn. Hier begint al meteen het festijn: de champagne is heerlijk en wordt vergezeld van een waterval aan hapjes, die stuk voor stuk culinaire kunstwerkjes zijn: een rolletje van tonijn, een cakeje met structuren van rode biet, kroepoek met kruidencrème, rauwe langoustine met komkommer, inktvis met infusie van citroenblad en krokantje van zwarte look.

Nuance6.jpg

En dan steken we van wal met het vijfgangenmenu. Eerst komt "Yellowfin" tonijn in   verscheidene bereidingen, een pittige pinda-sesamcrème, krokante algen en een emulsie van sushirijst. Het bord is een lust voor het oog maar het is vooral de diversiteit van smaken en texturen die ons overweldigt: gemarineerde, geconfijte en licht aangebakken tonijn wordt afgewisseld met de tamelijk uitgesproken smaken van twee soorten algen en pindacrème terwijl de zachte sushirijst het evenwicht herstelt. Fantastisch! We krijgen er een frisse Italiaanse witte wijn uit Romagna bij.

Nuance1.jpg

Daarna volgt griet met cake van geroosterde pijnboompit, broccoli en citroen, tomatensoorten, jus met citroengras en kleine schelpdiertjes. Alweer een symfonie van smaken en kleuren om stil bij te worden. Hierbij wordt een Zuid-Afrikaanse wijn uit Hermanus geschonken, een mengeling van de Chenin Blanc en  Semillondruif.

Nuance2.jpg

Als vleesgerecht komt "Anjou" duif op tafel met  butternut, verse hazelnoot, zomertruffel, crème van bbq ui en aardappel uit Noirmoutier. Twee perfect gebakken duivenborstjes worden omringd door allerlei structuren in rood, geel en oranje tinten. De schelp van een hazelnoot opgevuld met zachte hazelnotencrème zorgt samen met een paar paddenstoelen voor een herfstaccent in de presentatie. Maar die smakenharmonie! Dit is het werk van een meesterkok! De verrassend goede rode wijn uit Baja California in Mexico ondersteunt het gerecht op een perfecte manier. Ik kan me niet voorstellen hoe dit kan verbeterd worden.

Nuance3.jpg

Daarna volgen nog twee desserts: eerst witte perzik, frisse kruiden, yoghurt en vlier en daarna bosbes, melkchocolade en botercaramel. Beide gerechten zijn om ter mooist gepresenteerd en bieden opnieuw een indrukwekkende diversiteit aan schitterend harmoniërende smaken en kleuren. Om het met een vakterm te zeggen: njummie

Nuance4.jpg

Nuance5.jpg

We sluiten af met een koffie (we krijgen met plezier een tweede kopje uitgeschonken) en daarbij volgt bij wijze van afscheid nog een laatste défilé van heerlijke zoetigheden: een gebakje met mango en limoen, een krokantje met chocoladecrème, een macaron, een oliebolletje met fruitige suiker en een heerlijk vers madeleintje. Als we denken alles gehad te hebben, worden we nog vergast op een mini-dessertje: een baba met flan en sorbet van mango.

Nuance7.jpg

Het hoeft niet meer gezegd dat Thierry Theys onze verwachtingen meer dan ingelost heeft. Dit soort verfijnining hebben we nog maar alleen bij topchefs als Peter Goossens, Sergio Herman en Michel Bras gevonden. Als het van ons afhing zou Nuance niet meer moeten wachten op een derde ster!

30-08-11

Lux, Antwerpen

banner restaurant.gif.jpg

We wilden al langer eens naar Lux aan het Antwerpse Eilandje gaan, maar het was er nog nooit van gekomen. Een recent bezoek aan het MAS was de ideale gelegenheid voor een eenvoudige lunch. Op een zonnige augustusmiddag (één van de weinige van deze ellendige zomer) zag het lux1.jpgruime terras op de Sint-Aldegondiskaai er zeer aantrekkelijk uit, maar op alle tafels stond een bordje “gereserveerd”. Tot onze verrassing kregen we tóch een tafeltje aangewezen met zicht op het Bonapartedok en de imposante toren van het MAS. We bestellen alvast een aperitiefje en genieten van het uitzicht en het mooie weer terwijl we het lunchmenu (22 € voor ofwel voor- en hoofdgerecht ofwel hoofdgerecht en dessert) bekijken: er is keuze uit twee voor- en twee hoofdgerechten. Als hoofdgerecht kiezen we beiden voor de op het vel gebakken kabeljauw met frisgroene zomergroentjes, mosselen en een coulis van waterkers. Als voorgerecht kiest C de carpaccio van zalm en ik neem de tataki van rundsvlees. Bij het aperitief, een frisse Chardonnay, krijgen we een minuscuul ganzenlevercanapeetje, kleiner kan niet... Ook de voorgerechten zijn aan de kleine kant, vooral de tataki, maar op de kwaliteit valt niets aan te 

lux2.jpg

merken: een zeer fijn gesneden frisse tonijncarpaccio en een vijftal perfect gebakken kleine schijfjes rundsvlees, kort aangeschroeid en heerlijk rood van binnen. Bij beide gerechtjes komt een frisse gemengde groene salade. De kabeljauw komt gelukkig in een grotere portie. Hij is perfect gegaard en de garnituur is ronduit hemels. Het felgroen domineert en geeft aan het bord een zomerse toets die perfect past bij deze zonnige dag. Ook de knapperige broodjes en de smeuïge boter smaken voortreffelijk. De witte huiswijn wordt geserveerd in een leuk klein karafje en een al even leuk ijsemmertje. Alles is hier stijlvol en verzorgd: hippe parasols en meubels in zwart en wit, kraaknet wit tafellinnen, grote wijnglazen. De bediening is vriendelijk en efficiënt, ook al is de dienster nog wat onwennig want het is haar eerste werkdag hier. Al bij al heeft Lux ons niet ontgoocheld, integendeel, als het past komen we zeker nog eens terug.

14:11 Gepost door C en C in Restaurants | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-06-11

De Vitrine, Gent

banner restaurant.gif.jpg


UPDATE september 2012


We meldden ons aan zonder reservatie op een woensdagmiddag en er was tot onze verrassing nog een tafeltje vrij. (Achteraf tellen we de hele middag slechts 12 gasten). We namen de driegangenlunch (33 €) met een eenvoudige rode huiswijn (Beaujolais Villages à 23 €). Het werd opnieuw smullen! Eerst  in escabèche gegaarde vlaswijting, gemarineerde tomaat en gepekelde ui en daarna gelakeerd buikspek met mousse van witte bonen, okkernoot en jus van kapucijn. Beide heerlijk maar het hoogtepunt was voor mij het dessert: zoet gemarineerde komkommer met witte chocoaldecrème en ijs van ijzerkruid. Origineel en gewaagd maar bijzonder geslaagd. Zeg eens eerlijk, in welke brasserie kan je een lunchmenu van dit niveau eten? Gezien de geringe bezetting was er geen lawaai-overlast en dus een veel gezelliger sfeer.

__________________________________________________________________________________


juni 2011


Vorige week opende Kobe Desramaults eindelijk zijn brasserie “De Vitrine” in de Gentse Brabantdam. Gezien onze uitstekende ervaringen in “In de Wulf” in Dranouter, waren we zeer nieuwsgierig en vol verwachting. Tot onze verbazing konden we zonder moeite nog een tafeltje bemachtigen op de donderdagmiddag van de allereerste week. De brasserie is ondergebracht in een voormalige slagerswinkel, wat je nog goed kan zien want de oorspronkelijke tegeltjes aan de muur en de ouderwetse tegelvloer zijn behouden gebleven. Je komt binnen in een ontvangstruimte (de vroegere winkel) waar je desgewenst een aperitief kan drinken. Het restaurant zelf ligt achterin in een smalle, spits toelopende ruimte die uitmondt in de open keuken. Langs de ene muur staat een lange bank en de tafels staan zeer dicht bij elkaar. Aan de andere muur bieden een paar tafeltjes iets meer privacy. In totaal is er plaats voor een dertigtal mensen.

 

We worden zeer vriendelijk ontvangen en krijgen meteen de wijnkaart aangeboden. Wijnkaart  is veel gezegd, want het is niet meer dan één bladje met een beperkte keuze aan bubbels, witte, rode en zoete wijn (telkens vier), alle aan zeer redelijke prijs en zowel per glas als per fles verkrijgbaar. Voor de lunch is er geen keuze: een menu van drie gangen à 25 Euro, maar als je iets niet lust, wordt het met plezier vervangen. Deze formule bevalt me wel! We bestellen meteen een fles rode (“Le Vin des Amis”) uit het Franse zuiden (denk ik). Prima kwaliteit en slechts 18 Euro! Op tafel komen twee stukken heerlijk knapperig brood en er staan 3 kleine schaaltjes met roomboter, reuzel en grof zout.

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Als voorgerecht krijgen we een maatjesfilet met courgettes en gierst. De vis smelt in de mond en ligt op een gegrillde courgette met een crumble en wordt vergezeld van een smeuïge couscous van gierst en groene kruiden. Dunne linten gemarineerde courgette zorgen voor de versiering en vullen de smaak aan met een lekkere zure toets. Er stroomt een heldergroene olijfolie van onder het geheel uit wat het kleurenpalet op het bord rijker en nog frisser maakt. 

 

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Als hoofdgerecht staat vandaag spiering op het menu, een viertal supermalse reepjes varkensvlees bestrooid met een krokante mengeling waarin gerookt spek sterk doorsmaakt. Daarbij ligt een zachte crème van wortel en een halve gebakken zoete ui en takjes platte peterselie fleuren het geheel op. Een prachtige combinatie van kleuren en smaken! We krijgen rustig de tijd om even na te genieten en onze wijn te beëindigen.

 

vitrine,kobe desramaults,restaurant,restaurants,brasserie,gent

Dan komt er nog een dessert: een mooi aardbeigebakje met aardbeienijs en natuurlijk enkele aardbeien, vers uit West-Vlaanderen (in Beervelde hebben ze ook goede aardbeien hoor Kobe!). Eenvoudig maar zéér lekker! We sluiten af met een kopje koffie waarbij we een heerlijk blokje gevulde chocolade krijgen.

 

Kobe Desramaults (die trouwens zelf aanwezig was) heeft ons niet ontgoocheld! Dit is brasseriekeuken op het niveau van een toprestaurant, iets duurder misschien dan elders, maar o zoveel beter! Hier kan niemand mistevreden over zijn, tenzij misschien wie kwantiteit boven kwaliteit stelt. Wat de sfeer betreft kan het misschien iets beter: de ruimte is echt wel klein en het geluidsniveau vrij hoog. Maar goed, dit hoort bij het concept: geen gastronomisch restaurant maar een plek voor een eenvoudige, kwaliteitsvolle en creatieve snelle lunch of dinner. En wie weet vindt Kobe later een betere locatie in Gent. In ieder geval hoop ik dat hij in Gent blijft!