01-09-10

La Paix, Anderlecht

banner restaurant.gif.jpgRecht tegenover de imposante ingangspoort van het Anderlechtse slachthuis ligt Brasserie La Paix, de eerste en voorlopig enige brasserie in België die bekroond is met een Michelinster. We La Paix 1.gif.jpgtrokken er naartoe op een dinsdagmiddag in augustus ter gelegenheid van onze huwelijksverjaardag. Ja, we prijzen ons gelukkig dat we ons 's middags kunnen vrijmaken, want voor de vrijdagavond (de enige avondservice) moet je hier maanden vooraf reserveren. Maar ook nu zit de zaal afgeladen vol. Het valt ons op hoeveel gasten hier vaste klant blijken te zijn: ze worden hartelijk met een omhelzing verwelkomd. De sfeer is 100% brasserie: eenvoudig qua meubilair, lange toog, open keuken en tafeltjes op amper 10 cm van elkaar. Dit is een familiezaak waar moeder en vader nog steeds actief en vol enthousiasme meewerken en waar de dochter met forse stem de leiding heeft over de zaal. In de keuken is schoonzoon David Martin de chef en hij is het die met zijn voorliefde voor eersteklas ingrediënten én zijn creativiteit en originaliteit de keuken op sterrenniveau heeft gebracht. Het personeel staat ons vriendelijk en... in het Nederlands te woord. Ook het kliënteel is hier overwegend Nederlandstalig. Mevrouw vertelt ons later dat ze hier beduidend meer volk krijgen sinds hun medewerking aan Vlaamse tv-programma's zoals "De Beste Hobbykok van Vlaanderen" en "In de Keuken", meer dan bij de toekenning van hun Michelinster! Nu nog de website in het Nederlands...

Als aperitief houden we ons bij een glas frisse witte wijn. Er komt heerlijk knapperig brood op tafel met goudgele lichtjes gezouten boter en bij wijze van verwelkoming krijgen we een glaasje met een luchtige koude bouillon van krab waarop een schuimige kraag van koffie. Hartige kost en een stevige starter. De kaart biedt uiteraard vooral vleesgerechten en heel wat specialiteiten, die je enkel in de buurt van een slachthuis kan verwachten: preskop, hersenen, varkenspoot, kalfsniertjes, enz. Het is moeilijk kiezen, maar we besluiten er vooral de specialiteiten van het huis uit te halen. Ik begin met de vitello "anguillo", veau de Corrèze, anguille laquée et crème d'anguille fumée, een gedurfde combinatie van kalf en paling. Mijn bord is een kleurrijk schilderijtje met een stukje gelakte paling en drie rolletjes mals en sappig kalfsvlees, opgevuld met o.a. artisjok (?). Voor de kleur zorgen stukjes gele courgette, dunne schijfjes radijs, diverse soorten tomaat, pijpajuin, stukjes verse hazelnoot en enkele witte toefjes gerookte palingcrème. Mooi en zeer lekker. C kiest als voorgerecht voor de lard de poitrine de porc pic noir fondant, laqué à la Japonaise. Twee dikke blokjes bruin gelakt buikspek liggen te blinken tussen eveneens een kleurenpalet van groentjes. Het vet van het spek wordt grotendeels gecompenseerd door de La Paix 2.jpg

zoetzure groentjes, die beetgaar of zelfs rauw zijn, wat het geheel inderdaad een Japanse toets geeft. Wat kan spek (ja, ook het vet...) heerlijk smaken! Als wijn hebben we, gezien de speciale gelegenheid, gekozen voor een Château Grand-Pey Lescours 2003, een Saint-Emilion grand cru. Als hoofdgerecht kies ik tête de veau au jus de langoustines Bretonnes, soufflé de langoustines, cervelle de veau, alweer een geslaagde combinatie van vlees en vis. Een dikke schijf kalfskop zwemt in een pittige saus van langoustines en wordt vergezeld van een flinke brok kalfshersenen en een luchtige langoustinesoufflé. Ter versiering dienen wortel, courgette, een halve diepgebakken ui en een schijfje krokante aardappel. Mijn echtgenoot heeft gekozen voor de filet de selle d'agneau de la Ferme de Belle-Vue, Alexandre et Véronique Dupont, tarte fine croustillante de pommes de terre confites, praliné de chorizo. Hij krijgt twee flinke stukken vlees, bedekt met een korstje van fijngesneden chorizo en diverse aromaten. Op de rand ligt een dun krakend reepje geconfijte aardappelen en verder is het bord gevuld met een krokant reepje spek en beetgare wortelen, artisjok, courgette en gebakken ui. Het vlees is succulent zacht en van een diepe smaak, maar mijn man is vooral onder de indruk van de hartige chorizocrumble. Onze wijn smaakt er hemels bij!

Uiteraard moet hier nog een dessert op volgen. De vriendelijke dienster helpt mij uit mijn twijfels en doet me kiezen voor de tarte citron et sorbet citron au lait caillé.
 La Paix 3.jpg

Een Bretoens zanddeegkoekje wordt vergezeld van enkele toefjes luchtige citroencrème en slagroom. Daarbovenop liggen heel wat meringuebolletjes waarin wilde venkel verwerkt is. Ook de citroensorbet die erbij geserveerd wordt is zacht van smaak en perfect qua textuur. Een beetje frambozencoulis en wat citroenzeste maken het geheel af. Dit is een zalig, licht en luchtig dessert! C heeft gekozen voor een eenvoudige café glacé à la vanille. Het vanilleijs is zeer smeuïg en licht en ongelooflijk lekker, zegt hij. Aan de rand liggen twee crumbles van caramel en koffie en bovenop een bolletje La Paix 4.jpgluchtige koffieméringue. Hiervoor is altijd nog plaats, ook in een al goed gevulde maag! Bij de koffie krijgen we enkele kleine verse aardbeitjes van een ongelooflijk intense smaak. Ik kijk wat verbaasd op wanneer de gastvrouw mij plots een pakketje in aluminiumfolie brengt. Het zijn twee botertjes omdat ze gezien heeft dat ik bij het begin van de maaltijd een foto maakte van de botertjes die in een leuk papiertje waren verpakt. Zéér attent vind ik dat, evenals de ongedwongen babbel die we daaropvolgend met de gatsvrouw mochten hebben. Meer dan tevreden stappen we van tafel op. We vonden hier een unieke combinatie van de ongedwongen sfeer van een brasserie en het genot van een keuken op sterrenniveau. De porties zijn zéér royaal en zeker voor vleesliefhebbers de moeite waard, of je nu een grote eter bent of niet. Kleine eters moeten maar laten liggen wat ze niet opkrijgen en grote eters zullen zonder twijfel geen kruimel op hun bord achterlaten. Zoals wij... 

Commentaren

Ooooh wat heb ik met zoveel plezier jullie verslag gelezen. Jullie zijn er dus geraakt. Idd qua uren niet evident maar zo erg de moeite hé.
Die citroentaart is het allerbeste dessert dat ik ook gegeten heb (ja sorry Hof van Cleve en Oud Sluis...maar da's persoonlijke smaak)
Ik heb zin om meteen weer eens te reserveren !
Op onze planning staat een 2de keer Hof Van Cleve eind oktober voor 40ste verjaardag van Man (inclusief een super verrassing daar) en ook een week Cadzand Strandhotel en 2x eten bij Pure C ;-))
Hertog Jan al gedaan ?

Gepost door: One Life | 03-09-10

Sorry voor deze late reactie, maar we waren enkele dagen in Bremen (mooie stad trouwens, écht een aanrader, maar... stelt culinair niet veel voor).
Ja, we hebben genoten in La Paix en we zullen er ongetwijfeld nog terug gaan. Maar dat zal natuurlijk niet te vergelijken zijn met wat jullie in Kruishoutem te wachten staat. Wij waren er ook al enkele keren te gast, maar zoals jullie ook steeds n.a.v. een speciale gelegenheid. Ook in Pure-C zullen jullie kunnen genieten, maar ook dat is weer een totaal andere ervaring. Enne... als je nog eens iets te vieren hebt, is 'De Kromme Watergang' in Breskens misschien een goed idee.
'Hertog Jan' deden we een tijd geleden al een paar keer. Het was er zeer lekker, maar de porties op de kaart waren toen véél te klein.

Gepost door: C&C | 08-09-10

De commentaren zijn gesloten.