21-06-10

Michel en Sébastien Bras, Laguiole (F)

banner restaurant.gif
 

Dit jaar werd mijn man 60 en we gingen op zoek naar een plek om dat met ons tweetjes op gepaste culinaire manier te vieren. Op zijn Bras 02verlanglijstje stond o.m. Michel Bras in Laguiole, niet alleen omdat die de trotse eigenaar is van 3 Michelinsterren en vorig jaar in de top 10 van de beste restaurants ter wereld stond (dit jaar is hij teruggevallen naar de 56e plaats...), maar ook omdat hij midden de heuvels van de Aubrac een ultramodern hotel-restaurant heeft neergepoot dat helemaal in harmonie is met de natuur. Aubrac ligt aan de zuidrand van de Auvergne en biedt een nogal ruw landschap waar weiden, bossen, maar ook rotspartijen elkaar afwisselen. Op 3 januari, toen de reservaties voor 2010 werden opengesteld, waren we er als de kippen bij en jawel, we bemachtigden een tafel voor een zondagmiddag in mei. Meteen zouden we ook genieten van de ideale maand wat de natuur betreft: een massa voorjaarsbloemen en het frisse groen van weiden en bossen. Om er maximaal van te genieten boekten we dan ook maar een kamer voor één nacht. Op de grote dag ligt de Aubrac er triestig bij: het regent voortdurend, er staat een koude wind en mist ontneemt ons het zicht op de valleien. Het zal de hele dag zo blijven. We hebben gereserveerd voor Bras 01de lunch en hopen een groot deel van de namiddag aan tafel door te brengen en de rest van de dag na te genieten op onze kamer. De ontvangst is professioneel, d.w.z. stijlvol maar vooral zeer vriendelijk. Mevrouw Bras brengt ons meteen aan tafel want het ruime, luchtige salon, waar we het aperitief wilden gebruiken, zit al vol. We zijn meteen onder de indruk van het gebouw dat er ondanks zijn leeftijd (het werd gebouwd in 1992) zeer eigentijds uitziet: grote ruimtes met veel glas en overal is de grijze granietsteen van de streek verwerkt. Het restaurant is over de gehele lengte van de keuken afgescheiden door een lange gang waarlangs een klein riviertje loopt. Bras 03Om de 5 meter kan je over een klein brugje tussen de granieten muren naar binnen en zo hoeft niemand in de zaal langs de andere tafels door te lopen. Zeer goed doordacht! De andere muur van de zaal is één groot venster zodat je alleen door het glas van de natuur gescheiden bent. Jammer genoeg ontneemt mist ons het mooie uitzicht. We nemen plaats aan een van de ruime ronde tafels (de onderrand is bekleed met een kussen...) en worden hartelijk verwelkomd door de jonge mevrouw Bras, echtgenote van Sébastien, die sinds enkele jaren samen met zijn vader in de keuken staat. We krijgen meteen de kaart aangeboden en we kiezen voor het menu "Légumes" (135 Euro) omdat groenten hier dé specialiteit zijn. We bestellen uiteraard eerst een aperitiefje en kiezen respectievelijk voor de fraîcheur de racines "eau de gentiane & de réglisse" en de fraîcheur de fleurs "eau de sureau", twee creaties van Michel Bras waarin de lokale wilde bloemen van het seizoen verwerkt zijn. Heerlijk fris! Ze worden vergezeld van een crème van selder in een eierschaal met krokant kruidenbroodje en een taartje van eekhoorntjesbrood. We zijn meteen in de goede stemming. De sommelier suggereert ons een witte wijn uit de Jurançon sec "Cuvée Marie", Charles Hours 2006 (50 Euro) voor bij het groentenmenu en we volgen zijn advies.  En dan begint een sensationele symfonie van een tiental verfijnde gerechtjes met enkel groenten en fruit, op één minuscuul schijfje ham en een bolletje kaas na. Hierover breng ik uitgebreid verslag uit in een volgend artikeltje (klik hier) evenals over ons zalig verblijf in een schitterende luxueuze hotelkamer. Toch alvast een voorsmaakje.

 

 

Bras 04

 

 

Lees ook:

 

Michel Bras: het menu "Légumes"

Michel Bras: het hotel

 

 

Commentaren

schitterend! ik wil al zo lang bij Bras gaan eten, maar het is er nooit van gekomen. Dus ben ik wel een beetje jaloers op jullie ;-)

Gepost door: inge | 25-06-10

Wat leuk wij hadden 2 jaar geleden hetzelfde idee voor de 60° verjaardag.
Wij spreken er nog geregeld over,een unieke ervaring.Wij hadden het geluk met de Chef Michel te praten na het ontbijt,had net een Belgische commis naast zich om de groentjes te snijden.Heeft een speciale band met Gent,want is de peter van één van de kinderen van Willy Slavinski,spijtig veel te vroeg gestorven.
Dit jaar ook een onvergetelijke culinaire ervaring in Denia (Spanje) bij Quique Dacosta,zeker ook eens doen.

Gepost door: Kathelyne Lippens | 20-07-10

Wij hadden geen geluk: toen we de bij het ontbijt vroegen om de keuken te bezoeken en de chef zijn boek te laten signeren, bleek de maandag de sluitingsdag te zijn... pech! De gastvrouw had het met ons ook over Willy Slawinsky aan wie wij ook schitterende herinneringen bewaren. Bedankt voor de adresjes in Spanje en Our. Wie weet komen we er wel eens in de buurt.

Gepost door: C&C | 21-07-10

Beste C en C,
Met heel veel genoegen heb ik een deel van jullie blog's gelezen. Ik was op zoek naar een receptje van Bartholomeus...
Ook wij zijn door een culinair virus gebeten en bezoeken graag de betere restaurants in binnen en buitenland. Tijdens mijn jeugd deed ik jaarlijks vakantiewerk in een mosselrestaurant, mijn baas nam mij toen mee naar oa. Apucius van Willy Slawinsky,... (vanuit Westerlo in de Kempen). Ondertussen ben ik 45.

In 2002 deden we een culinaire ronde van Frankrijk. Le Saint James van JM Ammat (destijds), Michel Guerard, Michel Bras, Wout Bru, Georges Blanc, enz stonden toen op het programma. Vanaf toen ben ik ook onze borden beginnen fotograferen net als jullie. Voor ons stak Michel Bras er toen met kop en schouder bovenuit, heerlijk gegeten en geslapen. Leuk om te zien dat er zo weinig is veranderd, dezelfde kamers, een grijze rugzak die ik nog steeds gebruik.. Chef Michel is wel wat verlegen en schreef enkel (heel klein) 'la famille Bras' in mijn boek. Wat een verschil met Adria Ferran, die vorig jaar de hele cover volschreef. Bras was uniek, na een helse rit via de D22 kwamen we de parking opgereden, die stond vol met buitenlandse nummerplaten... hoe hadden ze dat daar boven gevonden? Alleen dat gentiaan aperitief kon mij niet bekoren. Het menu des te meer.

Ik heb jammer genoeg te weinig tijd om zo'n mooie blogs te pennen.
Een kleine impressie 'lekker eten' kan je vinden op mijn facebook. Oud Sluis moet je mijns inziens ook toch eens proberen, maar er zal net zoals bij ons wel nog veel meer op jullie lijstje staan. Geniet er in elk geval nog lang van en bedankt voor je blog's.
FB

Gepost door: francis broos | 03-08-10

Beste Francis,

Wij bewaren ook zéér goede herinneringen aan Willy Slawinsky en Apicius! Wat jammer dat die man ons zo jong is ontvallen. Weet je trouwens dat hij goed bevriend was met Michel Bras? Zij waren geestesgenoten en vernieuwers van het eerste uur. Ook nu nog is de familie Bras nog nauw bevriend met de familie Slawinsky.

Jij hebt blijkbaar ook al heel wat topadresssen op je palmares staan! Zelfs Ferran Adria? Daar zijn we een beetje jaloers op. Nu moeten we misschien maar Noma in Kopenhagen eens proberen hé? En natuurlijk zijn we al bij Sergio Herman geweest. Qua keuken onovertroffen vinden wij. Veel creatiever en vernieuwender dan Bras. (Pure-C is trouwens ook de moeite!) Ook onze Peter Goossens vinden wij beter, maar bij Bras is de combinatie met het hotel en de prachtige locatie toch wel een unieke ervaring.

Blijf onze blog volgen. We houden je op de hoogte van onze ervaringen en eventuele ontdekkingen. (Deze week nog prima gegeten in Sel Gris in Duinbergen). We wensen je nog veel culinair genot.

Gepost door: C&C | 05-08-10

De commentaren zijn gesloten.