19-09-08

Andere restaurants in Marseille

Behalve 'Une Table au Sud' en 'Le Miramar', bezochten we tijdens onze trip naar Marseille ook nog enkele andere restaurantjes, waarvan hierna een kleine beschrijving volgt.

 

 

Le Cirque, 118 Quai du Port

Tegen 20 uur trekken we terug naar de Quai du Port waar we even over de helft het trendy restaurant ‘Le Cirque’ binnenstappen. Het restaurant is niet al te groot en tot onze verrassing zit er weinig volk. marseille haven
Een vriendelijke ober brengt ons meteen naar de bovenverdieping omdat we daar een mooier zicht hebben op de oude haven. We zitten er aanvankelijk helemaal alleen, maar later op de avond geraakt elk tafeltje bezet en heerst er een gezellige drukte. Het publiek is jong en een beetje blasé en de bediening is bijzonder vlot en vriendelijk. We eten loup de mer, wat hetzelfde blijkt te zijn als bar of zeebaars. We nemen verse sardientjes vooraf en een flesje witte wijn uit de Provence. De vis is perfect gebakken op het vel en de aardappelmousseline met olijfolie die erbij wordt opgediend, is echt zéér lekker. Alleen de rekening (107 Euro) valt nogal hoog uit, maar we vinden dat het zijn geld waard was.

 

 

Chez Etienne, 43 rue de Lorette

We trekken dus maar gauw weer de smalle straatjes van La Joliette en Le Panier in. Hier is het meteen gezelliger en we wanen ons bijna in de vorige eeuw. Tegen de middag  komen we terecht ‘Chez Etienne’ in deEtienne
rue de Lorette
, volgens onze reisgids het beste pizza-adres van de stad. Om de “titre de vrai Marseillais” te verkrijgen, moet je hier gegeten hebben, zegt men. Het is inderdaad de moeite waard: we komen binnen in een
bomvolle, oude herberg en worden meteen verwelkomd door de patron. Alles lijkt vol te zitten, maar we mogen op zij van de toog even wachten op een vrijkomend tafeltje. Aan de muren hangen overal foto’s van beroemde gasten en er heerst een drukte van belang. Obers lopen af en aan en aan de tafeltjes wordt luidruchtig gebabbeld. Al gauw worden we naar een grote tafel geleid waar later nog twee toeristen bij ons komen aanschuiven. We bestellen een half litertje roséwijn en een pizza ‘mixed anchois et fromage’. Hij is supereenvoudig en smaakt superlekker. De rekening is al even bescheiden als het etablissement zelf: 28 € voor 2 pizza's, 1/2 liter wijn en 2koffies. Overigens, dit is geen ‘pizzeria”, maar een “pizzaria”. Zou dit een taalfout zijn, of is dit de Zuid-Franse versie? In ieder geval, dit was échte folklore en een hele belevenis.

 

 

Le Bar de la Marine, 15 Quai de Rive Neuve

Aan de Vieux Port gaan we op zoek naar een lunch, hopend dat er op deze stille zondagmiddag nog een restaurantje te vinden is dat open is. Bar de la Marine
We komen terecht in ‘Le Bar de la Marine’ op de Quai Neuve, een zeer oud restaurantje dat de inrichting en de sfeer van honderd jaar geleden heeft behouden. Aan de muren hangen foto’s en schilderijtjes met scènes uit de film “Marius, Fanny et César” van Marcel Pagnol, die hier in het restaurant zijn opgenomen. Het kleine restaurant zit bomvol en de sfeer is er te scheppen. Gelukkig is er nog een plaatsje voor ons.
Ik kies voor de rougets grillés avec gratin de courgettes en Christiane neemt de supions frites à l’ail et persil. Deze laatste zijn kleine inktvisjes, die men in Baskenland ‘chipirons’ noemt. Beide gerechten zijn superlekker en één half litertje roséwijn volstaat ons niet om ze te begeleiden. We bestellen een tweede en rekken het tafelgenot zo lang mogelijk. Natuurlijk nog een koffietje om af te ronden en met een beetje een licht hoofd kunnen we de namiddag aanvatten. De rekening laat hoe dan ook geen kater na: in totaal betaal ik slechts 33 Euro.
 

 

Chez Oscar, 24 Quai du Port 

Tegen 20 uur gaan we naar restaurant ‘Chez Oscar’ op de Quai du Port waar ik eerder deze week voor vanavond gereserveerd heb. Van buiten ziet het er een gezellig en stijlvol restaurant uit, maar binnen valt het een beetje tegen. Het is er wel zeer druk en de patron én het personeel doen hun best om vriendelijk te zijn. Zeer professioneel zijn ze echter niet. We amuseren ons vooral met een mannelijke ober van het type Manuel uit Fawlty Towers en een vrouwelijke dienster, die voortdurend luidop in zichzelf praat. Het eten valt wat tegen: de vissoep is prima, maar de hoofdgerechten zijn eerder van "ik wil wel, maar ik kan niet…"; de vis (Saint-Pierre en daurade) is veel  te droog. Dat valt een beetje tegen voor onze laatste avond.

 

 

l'Oustau de la Mer, 13 Quai Baux, Cassis

Op een 30-tal kilometer van Marseille ligt Cassis, een stemmig havenstadje met kleurrijke huizen langs de vissreskade. Daar gaan we op zoek naar iets eenvoudigs om de middaghonger te stillen en we komen terecht in l’Oustau de la Mer één van de vele eenvoudige restaurantjes op de kaai, met zicht op de vele bootjes in het haventje. Het eenvoudige interieur is opgefleurd met overdreven veel levendige kleurtjes en oogt kitscherig, maar het is er tamelijk druk en er hangt echt wel sfeer. We kiezen beiden voor de gegrilde sardientjes. We krijgen er een tiental en ze blijken zeer vers en perfect klaargemaakt, de lekkerste en sappigste die ik ooit gegeten heb, denk ik. Ze worden geserveerd met gekookte groentjes en een warme tomaat met veel look en natuurlijk van dat heerlijk krakend Frans brood. Daar bij een lekker glaasje rosé en… meer heeft een mens niet nodig om genietend onderuit te zakken. Een moment om even vast te houden en in het geheugen te koesteren!


januari 2008

 

 

De commentaren zijn gesloten.